"حجت الاسلام عالی" از حیا می گوید:

اگر می توانی از مملکت خداوند بیرون برو!!

پیامبر فرمود: در قیامت گروهی هستند که عذاب سختی دارند و خدا به آنها می فرمایند شما در خلوت، گناهان کبیره انجام می دادید ولی وقتی با مردم بودید متواضع بودید. این یک کار منافقانه است .این نشانه ضعف ایمان و باور انسان است .معنای این کار کوچک شمردن خداست.

کد خبر: ۲۰۵۴

جمعه - ۰۶ بهمن ۱۳۹۱ / 06 November 1391

عقیق: «...ابوبصیر که یکی از یاران امام صادق(ع) بودند به خانمی قرآن یاد می دادند. روزی ایشان با این خانم شوخی کردند. وقتی ایشان خدمت امام رسیدند امام فرمود: هر کسی در خلوت مرتکب گناهی شود خداوند برای او ارزشی قائل نیست. ابوبصیر خجالت کشید و توبه کرد.

امام صادق (ع) می فرماید: اگر کسی خدا را حاضر و ناظر نداند، این کفر است و اگر خدا را حاضر بداند و باز گناه کند، خدا را کوچک شمرده است .اگر کسی باور قوی داشته باشد دوربین خدا را در همه جا می بیند. امیرالمومنین از بازار رد می شدند که دید فردی قسم می خورد که قسم به خدایی که در حجاب و آسمانها است . حضرت پرسید چه کسی در حجاب است ؟ او گفت: خدا. حضرت فرمود: بین خدا و بنده حجابی نیست .این را بدان که تو هر جا هستی خدا هم هست.

استادی به شاگردانش گفت که مرغی را در یک محل که کسی آنجا نیست سر ببرید و آنرا بیاورید. همه با خودشان یک مرغ کشته شده آوردند ولی یک نفر با خودش مرغی نیاورد و گفت که من جایی را پیدا نکردم که خلوت باشد زیرا در همه جا خدا ناظر براعمال ماست .امام رضا(ع) می فرماید: پنج کار نکن و بعد هر کاری می خواهی بکن ، سرسفره خدا ننشین ، از سلطنت خدا بیرون برو، جایی برو که خدا تو را نبیند و هر چه می خواهی گناه کن،وقتی عزرائیل می خواست جان تو را بگیرد او را بران و وقتی مالک نگهبان جهنم می خواست تو را به جهنم ببرد به او بگو نمی آیم!

ما تا جایی که می توانیم باید خلوتگاه های مفسده انگیز نداشته باشیم و از خلوت گاه ها فرار کنیم .در ضمن اگر چنین خلوت هایی پیش آمد اهل بیت می فرمایند که در این زمان ذکر خدا را زیاد بگویید.

پیامبر به یکی از اصحابش فرمود: وقتی در خلوت هستید ذکر خدا را بکنید. خوب است که انسان در زمان خلوت ،ذکر یا حاضر یا ناظر، یا رقیب یا رفیق را زیاد بگوید. وقتی یوسف با زلیخا در خلوت بود، زلیخا روی مجسمه اش را کشیده بود زیرا از او خجالت می کشید و یوسف گفت که ما باید از خدا خجالت بکشیم و ذکر خدا را گفت و فرار کرد. شیخ رجبعلی خیاط در شبی برای او زمینه گناه در خلوتی فراهم شد ولی او با خدا معامله کرد. و به خدا گفت که من از این لذت حرام می گذرم ، تو هم مرا تربیت کن و از آن موقع چشم و گوش او باز شد و نادیدنی ها را می دید و ناشنیدنی ها را می شنید. حیا یکی از صفات عبد شدن است...»

منبع: سمت خدا

کدخبرنگار:212113