یادداشت/ حجت‌الاسلام رضایی آدریانی

چرا امام زمان(عج) در پنج سالگی به امامت رسید

هرگاه جامعه شیعه در نهایت اقلیت بود، هم عمر امامان و زمان امامت آن‌ها فزون‌تر و بیشتر است. ولی وقتی به بخش پایانی دوره امامت نزدیک می‌شویم، سن امامان و یا مدت زمان امامت امامان و یا زمان به امامت رسیدن آن‌ها به شدت کاهش می‌یابد.

کد خبر: ۱۹۵۳۹

شنبه - ۲۱ دی ۱۳۹۲ / 21 October 1392

عقیق: حجت‌الاسلام محمد رضایی آدریانی )نویسنده کتاب «نهم ربیع الاول؛ عهدی دوباره با امام زمان(عج)): در فرهنگ ولایت شناسی، ولایت باوری و ولایت زیستی؛ شاهد 12 زادروز و سالگشت امامت معصومین هستیم، ولی شاید زادروز و سالروز ولایت هیچ امامی به اندازه امام اول و امام دوازدهم دارای اهمیت نیست، چرا که امام اول مبنا و پایه خط امامت و ولایت است و تا مؤمن با شادی تجلی تکوینی (ولادت) و تشریعی (امامت و ولایت) آن امام سلوک نکند، نمی‌تواند به مسیر ولایت حق راه یابد.

سلوک معنوی با تجلی و فعلیت و عینیت تکوینی و تشریعی امام دوازدهم عمق و کمال این ولایتمداری را محقق می‌سازد. بدین جهت است که در 12 تجربه آغاز امامت و ولایت ها، هیچ کدام به اندازه اولین و آخرین آغازها به عنوان اولین و آخرین غدیر دارای اهمیت نیست. به ویژه که در تاریخ دینداری شیعیان هم هیچ زادروز و هیچ زمان امامت امامی، به اندازه این دو بزرگوار مورد توجه دوست و دشمن نبوده است.

به عنوان نمونه وصایت امیرالمؤمنین(ع) از آموزه‌های موعود در ادیان و مذاهب آسمانی گذشته بود و درباره ولادت و امامت امام موعود هم به صورت کلی و یا جزئی گزاره‌های دینی از ادیان پیشا اسلامی و از قرآن و احادیث نبوی وجود داشت، بدین جهت حساسیت اجتماعی نسبت به این دو امام بیشتر بود.

البته این حساسیت فراوان به معنی آمادگی جامعه دینی_اسلامی برای پذیرش امامت و ولایت معصومین نبوده و نیست. بلکه همان گونه که تولد و بعثت پیامبر با تمام پیشگویی‌هایش در غربت انجام شد، آغاز امامت همه امامان با نوعی غربت و مهجوریت و هجوم‌ها و فشارها از سوی رهبران و جوامع باطل همراه بوده است که گزارش اجمالی آن چنین است:

امام معصوم

روز تولد

سالگشت آغاز امامت

سن به هنگام امامت

وضعیت جامعه شیعه

وضعیت جامعه اسلامی

امیرالمؤمنین

13رجب

سال دهم بعثت

معرفی واعلان:

18دی الحجة 10ه.ق

آغاز امامت: 29

صفر 11ه.ق

آغاز خلافت:

18ذی الحجة 35ه.ق

33 سالگی

+

58 سالگی

جامعه شیعه در اقلیت شدید

جامعه باطل در اکثریت که متمایل به جریان منافقین بودند

امام حسن

15رمضان

سال 2 ه.ق

22رمضان 40ه.ق

40سالگی

جامعه شیعه در اقلیت

تنوع جامعه باطل از امویا و خوارج و ساکتین و….

امام حسین

3شعبان

سال 3ه.ق

29صفر 50ه.ق

47سالگی

طرح معاویه برای نابودی جامعه شیعه به ویژه در شهر کوفه

گستردگی جامعه باطل حتی در مکه و مدینه

امام سجاد

5شعبان

سال 38ه.ق

11محرم 61ه.ق

33سالگی

محدود ترین و پراکنده ترین دوره برای شیعه یا مدعیان تشیع

اوج اقتدار ظاهری جریان های باطل پس از جنایت عاشوراء

امام باقر

1رجب

سال 57ه.ق

13محرم 95ه.ق

38سالگی

جامعه در حال احیاء اما پراکنده

اقتدار مروانیان و اوج دوران شیعه کشی آنها به ویژه در عراق

امام صادق

17ربیع الاول

سال 83ه.ق

8ذی الحجة 114ه.ق

31سالگی

هسته اولیه شاگردان امام باقر

اقتدار مروانیان در کنار شروع شدن فعالیت عباسیان به عنوان جریان اصلاحات به ویژه در عراق

امام کاظم

7صفر

سال 128ه.ق

26شوال 148ه.ق

30سالگی

جامعه در حال شکل گیری شیعه به ویژره در شهر های کوفه، بغداد و قم

اوج گیری قدرت عباسیان که باعث تقیه شدید در آغاز امامت امام کاظم شد

امام رضا

11ذی القعدة

سال 148ه.ق

26رجب ه.ق183

35سالگی

جامعه شیعه در حال گسترش اما ریزش خواص و پیدایش فرقه انحرافی واقفیه

اوج خلافت عباسیان  و اهتمام آنها به تقویت علمی و فرهنگی نظام خلافت

امام جواد

10رجب

سال 195ه.ق

1ربیع الاول 203ه.ق

8سالگی

جامعه شیعه رو به سوی انسجام نهائی

خلافت و اجرای طرح های سیاسی پیچیده با هدف ضربه زدن به جریان امامت و فروپاشی شیعه از درون

امام هادی

15ذی الحجة

سال212ه.ق

1ذی الحجة 220ه.ق

8سالگی

شکل گیری نهایت و هویت فرهنگی جامعه شیعه

احساس خطر عباسیان از قوت شیعه و گسترش آن و تلاش برای بحران آفرینی در رابطه شیعیان و امامان

امام عسکری

8ربیع الثانی

سال 232 ه.ق

4رجب 254ه.ق

22سالگی

جامعه شیعه و مسئله انتظار ولادت

حساسیت بسیار شدید خلافت نسبت به مسئله ولادت امام موعود و اوج فشار بر امام و شیعیان

امام زمان

15شعبان

سال  255ه.ق

9ربیع الاول 260ه.ق

5 سالگی

جامعه ای گسترده امام در تقیه ای شدید و با آگاهی محدود درباره امام موعود و پذیرای نیابت نواب خاص

هجوم و مراقبت شدید نسبت به وجود امام احتمالی و آزار شدید شیعیان

دقت در این جدول مشخص می‌کند، هرگاه جامعه شیعه در نهایت اقلیت و ضعف باشد، هم عمر امامان و هم غالباً زمان امامت آن‌ها فزون‌تر و بیشتر است. ولی وقتی به بخش پایانی دوره امامت نزدیک می‌شویم، سن امامان و یا مدت زمان امامت امامان و یا زمان به امامت رسیدن آن‌ها به شدت کاهش می‌یابد و این درست در زمانی است که در یک روند 250 ساله تلاش امامان برای طراحی و ایجاد جامعه شیعه به ثمر می‌نشیند.

نمودار طول عمر و مدت امامان شیعه تا قبل از غیبت امام زمان(عج)

این دو جدول بیانگر این نکته است که باطل با توجه به اقلیت شدید جبهه حق و در مواجهه با تقیه حفاظتی شدید معصومین، به طرد اجتماعی و انزوای سیاسی معصومین رضایت می‌داده است، ولی در بلند مدت وقتی مشاهده کرد که معصومین در کنار تقیه حفاظتی به تدریج سیاست تقیه جذبی و آن گاه تقیه مدارتی را به اجرا گذاشته‌اند؛ بدین جهت دیگر حتی تحمل حضور فیزیکی اما را در جامعه ندارد.

بدین جهت است که در دوران پایانی دوران امامت امامان در کنار کوتاهی دوران امامت ایشان، شاهد مسأله آغاز امامت در دوران کودکی هستیم. روندی که در یک روند کاهنده سن امامت در کودکی را در سه امام، از سن 7-8 سالگی به سن 5 سالگی (در مورد امام زمان(عج)) می‌رساند. امری که بیانگر شدت وحشت نظام خلافت (عباسی) از استمرار و امتداد خط امامت در کنار رشد روز افزون تشیع بوده به گونه‌ای که آن‌ها را با تمام قوا به مقابله با مسأله ولادت و آغاز امامت امام دوازدهم می‌کشاند.

دقت در دو جدول نشان می‌دهد که چگونه گسترش جبهه حق و توسعه آن، باعث وحشت جریان باطل شده و ناکامی خود را در نابودی جبهه حق در ناحیه انتقام‌گیری از امامان معصوم تلافی می‌کند.

در این شرایط است که خط امامت در یک مدیریت فعال و پویا و سیرت اجتماعی و فرهنگی پیچیده و چند لایه تلاش می‌کند ضمن به خنثی سازی برنامه‌های خطرناک نظام باطل علیه رهبری و جامعه شیعه، به رشد و توسعه جامعه شیعه اقدام ورزد و جامعه شیعه را بر محور ایمان، تقوا و دانش چنان مبتنی بر علم و ایمان تربیت می‌کند که تنها جامعه‌ای است که پس از امام در قالب ساختار و سیستم سازمان وکالت به رهبری شخصیت‌های ایمانی، صالح، عادل و مهم‌تر از همه عالم و دانشمند تن می‌دهد.

سازمانی که چون آیینه و امتداد دین‌ورزی و دانش بیکران امامان معصوم خود است، در بلند مدت بستر ساز نیابت خاص و آنگاه نیابت نائب عام برای رهبری شیعه در دو دوره غیبت صغری و کبری می‌شود.

مطالعه این دو جدول نشان می‌دهد که شیعه‌ای که در آغاز امامت امام سجاد(ع) در اقلیت و پراکندگی شدید است، در پایان دوران امامت امام کاظم(ع) به اوج گسترش جغرافیایی و اجتماعی می‌رسد و از یک شهر کوفه به تمامی جغرافیایی جهان اسلام و به ویژه عراق و ایران گسترش می‌یابد، البته در زمانه امامت امام کاظم(ع)، نوبت آزمایش خواص فرا می‌رسد تا در مسیر مسئولیت پذیری، آسیب‌های احتمالی سازمان مدیریت واسطه‌ای وکالت روشن شود.

ماجرای ریزش برخی از خواص دنیازده با نام واقفیه در آغاز امامت امام رضا، در کنار مدیریت علمی_اجتماعی حساب شده امام هشتم باعث می‌شود که خواص و عموم شیعیان از آن پس به چنان بلوغی نسبت به ضعف های داخلی و تهدیدهای بیرونی برسند که خیلی زود در مواجهه با رویداد آغاز امامت امامان بعدی مسأله امامت در کودکی را بر مبنای آموزه‌های عقلی_قرآنی_حدیثی و مشاهده کمالات امامان (با وجود سن کم آن‌ها) به راحتی بپذیرند.

منبع:فارس

211008