محمد بهترین نام ؛ بیشترین نام!

یکی از حقوق فرزندان بر والدین انتخاب نام نیک برای آنهاست. در قدیم انتخاب نام برای فرزند سنتهای خاص خود را داشته و معمولا با آداب و رسوم خاصی انجام می شده و معتقد بودند نام فرزند برآینده او تأثیر می گذارد.

کد خبر: ۱۸۸۱۱

جمعه - ۱۳ دی ۱۳۹۲ / 13 October 1392

عقیق:مطابق آمار جهانی در جهان 150 میلیون نفر نام محمد و مشتقات این نام را با خود دارند و در کشورهای غیر اسلامی مهاجر پذیر نیز بسیار فراوان است مثلا در انگلیس این نام در ردیف ششمین نام برتر کشور است، در فرانسه برای بسیاری از نوزادان نام محمد انتخاب می شود، در اسپانیا نیز این نام فراوان است و به طور کلی نام محمد در میان مسلمانان نقاط مختلف جهان رواج گسترده ای دارد.
در زمینه انتخاب نام برای فرزند و اهمیت نامگذاری به نام محمد، امام صادق(ع) می فرمایند: لا یُولَد لَنا وَلَدٌ اِلّا سَمَّیناهُ مُحَمَّداً،فَاِذا مَضی سَبعَةُ اَیامٍ فَاِن شِئنا غَیِّرنا وَاِلّا تَرَکنَا، هیچ نوزادی برای ما متولد نمی شود مگراین که نخست نام او را محمد می نامیم و پس از هفت روز، اگر خواستیم نامش را تغییر می دهیم وگرنه همان نام را براو می گذاریم (1)
البته انتخاب نام محمد برای فرزند مسئولیت آور می باشد. در این زمینه همچنین پیامبراکرم(ص) می فرمایند: اذا سَمَّیْتُمُ الْوَلَدَ مُحَمَّدا فَأکْرِمُوهُ وَ وَسِّعُوا لَهُ فی الْمَجالِسَ وَ لا تُقَبِّحُوا لَهُ وَجْها ؛ اگر نام فرزندتان را محمّد گذاشتید، او را گرامی بدارید و در مجلس خود برای او جا باز کنید و احترامش نمایید و نسبت به او رو ترش نکنید. (2)
انتخاب نام خوب برای فرزند بر عهده والدین بوده و از وظایف مه آنها شمرده می شود. پیامبراکرم(ص) می فرمایند: وَ حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ أَنْ یُحَسِّنَ اسْمَهُ، وَ یُحَسِّنَ أَدَبَهُ؛ حق فرزند بر پدر آن است که نام خوبی بر او بنهد و به بهترین شکل تربیتش نماید.(3) و در روایتی دیگر نام را اولین هدیه به فرزند دانسته می فرماید: اَنَّ اَوَّلَ ما یَنحَلُ أحَدُکُم وَلَدَهُ الإسمَ الحَسَن، فَلیُحسِّن أحَدَکُم اِسمَ وَلَدِهِ ، اولین هدیه ای که هر یک از شما به فرزندش می بخشد نام خوب است. پس بهترین نام را برای فرزند خود انتخاب کنید(4)
در باره آثار نام محمد برای فرد محدث نوری نقل می کند: وَ فیِ الخجر اَنَّ رَجُلاً یُؤتی فی القیامةِ وَ اسمُه مُحَمَّدُ، فَیَقُولُ الله لَهُ،مَا استُحییتَ اَن عَصَیتَنی وَ اَنت سَمِیُّ حَبیبی،وَ اَنَا اَستَحیی اَن اُعَذِّبُکَ وَ اَنتَ سَمِیُّ حَبیبی؛ روایت شده که در روز قیامت مردی را می آورند و نامش محمد است.از طرف خدا به او خطاب می شود که از من شرم نکردی و مرا معصیت کردی در حالیکه همنام حبیب من- رسول الله- بودی و من امروز شرم دارم که تو را عذاب کنم در حالی که هم نام حبیب من هستی(5)
امام صادق(ع) هم در این زمینه می فرمایند: اِذا کانَ یَومُ القیامَة نادی مُنادٍ:اَلا لِیَقُم کُلَّ. مَن اسمُهُ مُحَمَّدٌ،فَلیَدخُلِ الجَنَّةَ لِکَرامَةِ سَمِّیِه مُحَمَّدٍ ؛چو روز قیامت فرا رسید منادی ندا میدهد:هر که نامش محمد است به احترام همنامش محمد برخیزد و وارد بهشت شود.(6)
جابر یکی از صحابه رسول خدا(ص) هم به نقل از آن حضرت می گوید: فَما مِن بَیتٍ فیهِ اسمُ مُحَمَّدِ الاّ اَوسَعَ اللهُ عَلَیهم الرِّزقَ،فاذا سَمَّیتُمُوهُ فَلا تَضرِبوُهُ وَ لا تَشتِمُوهُ خانه ای که نام محمد در آن باشد خداوند روزی آن را گسترده گرداند؛پس اگر فرزندتان را محمد نامیدید او را مزنید و دشنامش ندهید. (7)
امام رضا(ع) نیز نام محمد را مایه خیر و برکت دانسته می فرمایند:الْبَیْتُ الَّذِی فِیهِ مُحَمَّدٌ یَصْبَحُ اَهْلُهُ بِخَیْرٍ وَ یُمْسُونَ بِخَیْر؛ خانه ای که در آن نام محمد باشد، اهل آن خانه بامداد و شامگاهشان توأم با خیر و برکت، خواهد بود.
و همچنین علی بن همام به سند خود از پیامبر (ص) چنین روایت می کند: اِذا سَمَّیْتُمُ الْوَلَدَ مُحَمَّدا فَأکْرِمُوهُ وَ وَسِّعُوا لَهُ الْمَجالِسَ، وَ لا تُقَبِّحُوا لَهُ وَجْها،فَما مِن قَومٍ کانَت لَهُم مَشوِرَةً حَضَرَ مَعَهُم مَن اسمُهُ اَحمَد اَو مُحَمَّد فَاذخُلُوه فی مَشوِرَتِهم اِلاّخَیرٌ لَهُم،وَ ما مِن مائِدةٍ نِصُبَت وَ حَضَرَ عَلَیها مَن اسمُهُ اَحمَد اَو مُحَمَّدَ اِلاّ قُدِّسَ ذلِکَ البَیت فی کُلِّ یَومٍ مَرَّتَین؛ اگر نام فرزند خود را محمد گذاشتید،او را اکرام کرده و در مجالس برایش جا باز کنید. و کار او را زشت و ناپسند مشمرید. بی تردید اگر گروهی در حال مشاوره باشند و فردی به نام محمد یا احمد در میان شان باشد و او را در مشورت خود سهیم گردانند.سبب خیرآنان خواهد شد. هم چنین هیچ سفره ای نیست که شخصی به نام احمد یا محمد بر آن حاضر گردد مگر اینکه آن خانه روزانه دو بار تقدیس گردد.(8)

پی نوشت ها:
1. میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل ، ج 15، ص 127
2. شعیری، محمد بن محمد، جامع الاخبار- 124
3. علاء الدین علی بن حسام ( متقی هندی )، کنز العمال- جلد 16
4. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه فی تحصیل مسائل الشریعة ، ج15
5. میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل ، ج 15، ص 127
6. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه فی تحصیل مسائل الشریعة ، ج15
7. ابوالحسین ورام بن ابی فراس ، مجموعه ورّام، ص 26
8. میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل ، ج 15، ص 127
منبع:قدس
211008