اختصاصی عقیق/"کوله ها" نگاهی متفاوت به پیاده روی اربعین

این آدم ها سبک بال می آیند.توی کوله پشتی های آنها چیز زیادی نیست،یعنی تقریبا هیچ چیزی نیست جز کمی لباس و ملزومات بسیار اولیه برای سه،چهار روز و شب پیاده روی

کد خبر: ۱۸۴۸۳

شنبه - ۰۷ دی ۱۳۹۲ / 07 October 1392

عقیق: روح الله رجایی/ میلیون ها شیعه اربعین امسال از عراق،ایران،پاکستان،آمریکا،آلمان،هند،بحرین و از هر جای جهان که دلی به عشق امام حسین می تپد در پیاده روی اربعین شرکت کردند.

سه روز پیاده روی در  جایی مثل مسیر نجف به کربلا حتما کار سختی است که البته شوق دیدار امام حسین آسانش می کند. کف پاهای تاول زده،زانوی هایی که از شدت درد نگذاشته اند تمام شب را بخوابی،سری که از شدت خستگی درد می کند،ساق پاهایی که گرفته اند،بدنی که ضعیف شده و سرفه های که تمام روز توی سینه ات هستند،هر چه قدر هم که زیاد باشند می ارزد به اینکه بروی توی بین الحرمین بایستی،از خستگی ات حرف بزنی و اینکه به آقایت بگویی :«تموم زندگی ات مال حسینه» ...
پیاده روی اربعین کار آسانی نیست.صحبت از 80 کیلومتر پیاده روی است که با احتساب مسیر هایی که باید قبل و بعدش پیاده بروی گاهی به 100 کیلومتر هم می رسد. توی مسیر البته همه چیز هست و هیچ چیز هم نیست.همه چیز هست چون میوه،غذا،نوشیدنی،ماساژ،خیاطی،واکسی،حمام،دکتر،جای خواب و خیلی چیزهای دیگر در دسترس هست.

و البته هیچ چیز نیست وقتی همه اینها را با انبوه عشق های جمع شده در آنجا مقایسه می کنی.وقتی یکی دارد خاک روی آسفالت جاده را جارو می کند تا روی زمین کشاورزی اش بریزد برای برکت بیشتر،وقتی یکی فرش خانه اش را پهن کرده توی مسیر و التماس زائران را می کند که از روی فرش عبور کنند،عده ای حتی برای اینکه زائران را شب در منزل خودشان جا بدهند با هم تا آستانه دعوا هم پیش رفته اند.

برای آنهایی که پیاده به کربلا می روند،امکانات زیادی هست که البته اگر هم نباشد خیالی نیست.تا وقتی جای خواب باشد،توی حسینه ها و موکب های گرم در کنار دیگر همسفران می خوابند و وقتی هم که نباشد توی همان سرما یا کنار دیواری زیر پتو استراحت می کنند یا شب را هم پیاده می روند تا زودتر به جایی برسند که باید برسند.

این آدم ها سبک بال می آیند.توی کوله پشتی های آنها چیز زیادی نیست،یعنی تقریبا هیچ چیزی نیست جز کمی لباس و ملزومات بسیار اولیه برای سه،چهار روز و شب پیاده روی.آنها با کوله های سبک وارد این راه می شوند و البته به جایش توی دل های شان حرف های زیادی هست.

نگاهی از پشت سر به این آدم های بیاندازید،به کوله پشتی های شان نگاه کنید که چه سبک و ساده و البته چقدر متفاوت است.یکی همه وسایلش را توی یک کسیه برنج ریخته،روی کوله پشتی یکی دیگر عکس ستاره فوتبالیست و روی کوله آن یکی تصویر هنر پیشه ای است. کوله پشتی دیگری هم مخصوص همین سفر است انگار و رویش نام امام حسین است.این کوله پشتی های متفاوت و این آدم های مختلف برای سه روز تمام در یک مسیر و با یک مقصد حرکت کرده اند؛به سوی کربلا...