آیت‌الله جاودان عنوان کرد:

بسیاری از معاشران به دوستان خود ستم می‌کنند

آیت‌الله جاودان گفت: بسیاری از معاشران در رابطه با دوستان خود به یکدیگر ستم می‌کنند مگر آنان که تحت تأثیر ستم قرار گرفته و ایمان و عمل صالح انجام می‌دهند.

کد خبر: ۱۸۰۵۸

يکشنبه - ۰۱ دی ۱۳۹۲ / 01 October 1392

عقیق:آیت‌الله محمدعلی جاودان، در جلسه درس اخلاق هفتگی خود با اشاره به آیات قرآن کریم و تأثیرات دوستان خوب بر سعادت‌مندی انسان‌ها گفت: طبق نص قرآن کریم بسیاری از معاشرت‌کنندگان در مواجهه با دوستان خود ستم می‌کنند مگر آنان که تحت تربیت صحیح قرار گرفته و ایمان و عمل صالح انجام می‌دهند. افرادی که قبل از انجام هر کار و حرفی فکر می‌کنند تا نتیجه بد و ضرری برای دوستان‌شان نداشته باشد. بیشتر بدی‌های انسان که در رفتارشان دیده می‌شود در نتیجه معاشرت با دوستان‌شان است، در یاددادن سخنان بد بین دوستان یک امر دوطرفه است و انسان‌هایی که قبل از هر کاری فکر می‌کنند مواظب خواهند بود حرف ناشایست به دوستان‌شان یاد ندهند.

وی افزود: امروزه اغلب افراد دوستانی را می‌گیرند که بگوبخند بیشتر داشته باشند و به قول خودشان حال بیشتری کنند اما روز قیامت همین دوستان تبدیل به دشمن می‌شوند و بسیاری از دوستان دشمن آدم هستند و این تا زمانی که پرده‌های غیب کنار نرفته باشد، مشخص نمی‌شود. اگر آدمی مراقب انتخاب دوست‌اش باشد 70 تا 80 درصد در سلامت کامل بسر می‌برد.

زمین بدون امام عهد و پیمان‌اش را فرو می‌برد

آیت‌الله جاودان با اشاره به مباحث امام‌شناسی و ویژگی‌های حجت خدا بر روی زمین گفت: امام صادق (ع) در روایتی می‌فرمایند جبرییل بر پیامبر (ص) نازل شد و فرمود خداوند هیچ‌وقت زمین را بدون آنچه آدمی وجود نداشته باشد و مردم به او مراجعه کنند تا مشکلات دین‌شان حل شود، رها نکرده است. امام شخصیتی است که انسان‌ها راه اطاعت خداوند را از او می‌آموزند و یک وسیله نجات بشری است. در عالمی که شیطان کمر همت به ضلالت انسان‌ها بسته خداوند زمین را بدون حجت رها نمی‌کند و نمی‌شود کسی نباشد و در مقابل وسوسه‌های شیطان مردم را هدایت‌گری کند.

وی تصریح کرد: امامان دستور خدا را به مردم می‌شناسانند و حجتی برای گمراهان هستند و از ابتدای خلقت تا پایان خلقت اگر 2 نفر در پایان جهان باقی بمانند حتما یکی از آن دو امام است و اگر قرار باشد یکی از این دو از دنیا برود قطعا آخرین آنها امام است.

آیت‌الله جاودان عنوان کرد: امام باقر (ع) می‌فرمایند خداوند از آن زمان که آدم را بر روی زمین فرستاد خداوند زمین را نساخت مگر آنکه امامی وجود داشت تا مردم را به راه هدایت الهی رهنمون کند.

وی با اشاره به ویژگی‌های حجت خداوند بر روی زمین اظهار کرد: ایمان و حجت خدا کسی است که مردم حر‌ف‌های هدایتگری را از او می‌شنوند و زمانی که قیامت برپا شود کسی توجیهی ندارد که این مسایل را نشنیده است، زمین نیز بدون وجود امام عهد و پیمان‌اش را فرو می‌برد و هر کسی که بر روی زمین امام را رها کرده هلاک شده و دست از امام‌اش برنداشته به نجات قطعی رسیده است.

این استاد اخلاق با اشاره به حضور پیوسته امامان حتی پس از شهادت‌شان بر روی زمین تصریح کرد: زمانی که امام صادق (ع) به شهادت رسید حکومت منصور دواندی بر مسند بود که خفقان شدیدی را برای شیعیان به وجود آورده بود، روزی منصور در سفر حج حال خوشی نداشت و فهمید که چیزی به مرگ‌اش باقی نمانده کلیدی را به عروس‌اش داد، مهدی ولیعهد منصور در آن لحظه به ایران سفر کرده بود و منصور به زن‌اش گفت این کلید را پس از مرگ من بگیر و با شوهرت به زیرزمینی برو و از آن بازدید کن، بعدها وقتی مهدی عباسی ولیعهد منصور به خلافت رسید همراه زن‌اش به زیرزمین قصر برای بازدید رفت و مشاهده کرد بر روی زمین خروارها از جنازه‌هایی انباشته شده که بر روی آنها پلاک‌هایی قرار گرفته و نام‌های مردگان بر آن حک شده است و همه این افراد از سادات برجسته و فرزندان ائمه اطهار و بخصوص امام حسن مجتبی (ع) هستند که حال مهدی عباسی و زن‌اش از این جریان بهم خورد و دستور داد سقف آن زیرزمین را خراب کنند تا مردگان در همان جا دفن شوند.

آیت‌الله جاودان تصریح کرد: در زمانی که امام صادق (ع( در چنین زمان خفقانی به شهادت رسید یکی از اصحاب به دنبال حل مشکل‌اش بود و نمی‌دانست حجت خداوند پس از امام صادق (ع) چه کسی است؟ در صرافت این فکر بود که پس از امام به سراغ چه دینی برود که ناگهان کسی دست‌ او را گرفت و نزد امام موسی بن جعفر برد، حضرت افکارش را که در ذهن وی گذشته بود و می‌خواست به فرق‌های دیگر بپیوندد، رد کرد و سوالات‌اش را پاسخ داد.

آیت‌الله جاودان عنوان کرد: امام کسی است که معرف حق از باطل است، اگر امام زمان از دیده‌ها غایب است و یا امام موسی بن جعفر (ع) در زندان بسر می‌برد به خاطر اعمال ما انسان‌هاست که خداوند حجت‌اش را این طور حفظ می‌کند وگرنه اصل وجود امام برای شناساندن حق از باطل بوده به شرط آنکه خود مردم نیز بخواهند.

منبع:شبستان

211008