مسجد در میزان الحکمه...

ثمرۀ رفت و آمد به مسجد

هرکه پیوسته به مسجد رود، به هشت چیز دست یابد: آیتى محکم، یا فریضه اى عمل شده،یا سنّتى جارى [از معصومان]،یا دانشى تازه و برادرى که به دست آورده، یا سخنى که او را هدایت کند، یا از هلاکت برهاندش.

کد خبر: ۱۷۲۰۴

چهارشنبه - ۲۰ آذر ۱۳۹۲ / 20 September 1392

عقیق: رسولُ اللّه(ص) :لا یَرجِعُ صاحِبُ المَسجِدِ بِأقَلَّ مِن إحدَى ثلاثٍ : إمّا دُعاءٍ یَدعُو بهِ یُدخِلُهُ اللّه ُ بهِ الجَنَّةَ ، و إمّا دُعاءٍ یَدعُو بهِ لِیَصرِفَ اللّه ُ بهِ عَنهُ بَلاءَ الدنیا، و إمّا أخٍ یَستَفِیدُهُ فی اللّه ِ عزّ و جلّ . (1)

پیامبر خدا (ص): شخص مسجد رو ، دست کم یکى از این سه چیز نصیبش مى شود: یا دعایى که به درگاه خدا مى کند و خداوند با آن او را به بهشت مى برد، یا دعایى که به سبب آن خداوند بلاى دنیا را از او برمى گرداند و یا برادرى که به خاطر خداوند عزّ و جلّ به دست مى آورد [و نه بر اساس انگیزه هاى دنیوى و مادّى.]

الإمامُ علیٌّ(ع) :مَنِ اختَلَفَ إلى المَسجِدِ أصابَ إحدَى الثَّمانی: أخا مُستَفادا فی اللّه، أو عِلما مُستَطرَفا، أو آیَةً مُحکَمَةً، أو رَحمَةً مُنتَظَرَةً، أو کَلِمَةً تَرُدُّهُ عن رَدىً، أو یَسمَعُ کَلِمَةً تَدُلُّهُ على هُدىً، أو یَترُکُ ذَنبا خَشیَةً أو حَیاءً.(2)

امام على(ع) : هر که به مسجد آمد و شد کند به یکى از این هشت چیز دست یابد: یافتن برادرى به خاطر خدا، یا دانشى جدید، یا آیتى محکم، یا رحمتى که آن را چشم به راه بود، یا سخنى که او را از هلاکت برهاند، یا شنیدن جمله اى که او را به هدایت رهنمون شود، یا آن که گناهى را از ترس و یا شرم ترک گوید.

الإمامُ الحسینُ(ع) : قالَ رسولُ اللّه(ص): مَن أدمَنَ إلى المَسجِدِ أصابَ الخِصالَ الثَّمانِیَةَ: آیَةً مُحکَمَةً، أو فَریضَةً مُستَعمَلَةً، أو سُنَّةً قائمةً، أو عِلما مُستَطرَفا، أو أخا مُستَفادا، أو کَلِمَةً تَدُلُّهُ على هُدىً أو تَرُدُّهُ عن رَدىً، و تَرکَ الذَّنبِ خَشیَةً أو حَیاءً. (3)

امام حسین(ع): رسول خدا(ص) فرمود: هر که پیوسته به مسجد رود، به هشت چیز دست یابد: آیتى محکم، یا فریضه اى عمل شده، یا سنّتى جارى [از معصومان،[ یا دانشى تازه، یا برادرى که به دست آورده، یا سخنى که او را هدایت کند، یا از هلاکت برهاندش و گناه را از سر ترس یا شرم ترک گوید.

پی نوشت:
1.الأمالی للطوسی : 47/57 .

2.الأمالی للصدوق : 474/637 .

3. بحار الأنوار : 84/3/73.

منبع:شبستان