دقایقی با قرآن...

چرایی شکر بر تلخی ها و ناخوشی ها

آری، برای کودک، خرما شیرین و پیاز و فلفل تند و ناخوشایند، اما برای والدین که رشد و بینش بیشتری دارند، ترش و شیرین هر دو خوشایند است.

کد خبر: ۱۶۷۲۴

چهارشنبه - ۱۳ آذر ۱۳۹۲ / 13 September 1392

عقیق: وَعَسَى أَن تَکْرَهُواْ شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّکُمْ؛

قرآن می فرماید: چه بسیار چیزهایی که شما دوست ندارید، ولی در حقیقت به نفع شما است و چه بسیار چیزهایی که دوست دارید، ولی به ضرر شما است.

اگر بدانیم؛ دیگران مشکلات بیشتری دارند.
اگر بدانیم؛ مشکلات توجه ما را به خداوند بیشتر می کند.
اگر بدانیم؛ مشکلات غرور ما را می شکند سنگدلی ما را برطرف می کند.
اگر بدانیم؛ مشکلات ما را به یاد دردمندان می اندازد.
اگر بدانیم؛ مشکلات ما را به فکر دفاع و ابتکار می اندازد.
اگر بدانیم؛ مشکلات ارزش نعمت های گذشته را به ما یادآوری می کند.
اگر بدانیم؛ مشکلات کفاره گناهان است.
اگر بدانیم؛ مشکلات سبب دریافت پاداش اخروی است.
اگر بدانیم؛ مشکلات هشدار و زنگ بیدارباش قیامت است.
اگر بدانیم؛ مشکلات، سبب شناخت صبر و یا شناخت دوستان واقعی است.
و اگر بدانیم؛ ممکن بود مشکلات بیشتر یا سخت تری برای ما پیش آید، خواهیم دانست که تلخی های ظاهری نیز در جای خود شیرین است.

حضرت علی(ع) در جنگ احد فرمودند: شرکت در جبهه از مواردی است که باید شکر آن را انجام داد. "و لکن من مواطن البشری و الشکر" (2) و دختر او زینب(س) در پاسخ جنایتکاران بنی امیه فرمودند: در کربلا جز زیبایی ندیدم."ما رایت الا جمیلا" (3)

به یکی از اولیای خدا گفته شد حق تشکر از خداوند را بجا آور. او گفت: من از تشکر و سپاس او ناتوانم. خطاب آمد: بهترین شکر همین است که اقرار کنی من توان شکر او را ندارم.

سعدی گوید:
از دست و زبان که برآید کز عهده شکرش به در آید
بنده همان به که ز تقصیر خویش عذر به درگاه خدا آورد

پی نوشت ها:
1- بقره، 216؛
2- نهج البلاغه، خطبه 156؛
3- بحار، ج 45، ص 116.
-برگرفته از دقایقی با قرآن

منبع:قدس آنلاین