اولین شب دهه سوم محرم در بیت الزهرا(س)

حجت الاسلام جعفری: سیدالشهدا را از حاشیه نشین هایش بشناسیم/ حاج منصور ارضی: به تربتم بنویسید نوحه خوانِ حسین

در زیارت عاشورا می گوییم و علی الارواح التی حلت بفنائک، یعنی سلام بر ارواحی که بر در خانه ات نشسته اند. فناء استراحتگاه هایی بوده که کنار در خانه ها قرار داشته...

کد خبر: ۱۶۱۷۱

دوشنبه - ۰۴ آذر ۱۳۹۲ / 04 September 1392

صوت مراسم

اولین شب از مراسم عزاداری دهه سوم محرم با حضور جمع زیادی از دلدادگان حضرت سیدالشهدا (ع) در بیت الزهرا(س) برگزار شد.

به گزارش عقیق در این مراسم پس از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین شیخ رضا جعفری ، حاج منصور ارضی به مداحی و روضه خوانی پرداخت.

حاج عزیز اسماعیلی ، حاج مصطفی روحانی و حاج ابوالفضل بختیاری نیز از دیگر مداحان شب اول این مراسم بودند.

لازم به ذکر است مراسم دهه سوم محرم در بیت الزهرا(س) تا پایان ماه محرم در این مکان واقع در خیابان ولیعصر ، بالاتر از مهدیه تهران کوچه مهدیه برقرار است.

گزیده ای از سخنان حجت الاسلام جعفری را بخوانید:

* جامعیت " الحمد لله رب العالمین " از بعضی روایات به دست می آید. فردی می گوید خدمت امام صادق(ع) بودم. ایشان چیزی گم کرده بودند. فرمودند اگر آن چیزی که از ما گم شده پیدا شود خدای سبحان را طوری شکر می کنم که احدی پیش از آن اینگونه شکر نکرده باشد. حضرت صادق(ع) پس از مدتی آن گم شده خود را پیدا کردند و فرمودند الحمد لله رب العالمین . آن فرد می گوید به حضرت عرض کردم : شما چیزی فرمودید و به آن عمل نکردید. فرمودید اگر گم شده من پیدا شود خدا را طوری حمد می کنم که احدی  قبل از آن اینطور حمد نکرده باشد . حضرت فرمودند: نشنیدی گفتم الحمد لله رب العالمین. اینگونه حمد کردن حمدی است که معادل ندارد.

*بعضی ها از اینگونه روایات اینطور استنباط کرده اند که الحمد لله رب العالمین جامع ترین آیه قرآن در حمد پروردگار است. بعضی دیگر که کمی دقتشان بیشتر است به نکته دیگر هم رسیده اند و آن این است که این آیه یک حقیقت نازله است. جامعیت این آیه هم از این جهت است که به ربوبیت حق تعالی اشاره دارد بر کل عالم. عالم هم به معنی این دنیا و آن دنیا نیست. عالم در واقع هر آن چیزی است که به واسطه آن به چیز دیگر علم پیدا می کنیم. یعنی عالم به معنی آیه و نشانه است چون نشان دهنده چیز دیگری است.

* "الحمد لله رب العالمین" یعنی حمد مخصوص ربی است که هیچ چیزی نیست که تحت ربوبیت او نباشد.

*بعضی دیگر به این نکته اشاره کرده اند که بله الحمد لله رب العالیمن جامع است اما چه کسی می تواند این جامعیت را اظهار کند؟ فقط انسان . چون انسان مخلوق دست حق تعالی است. چون خدای سبحان می فرماید خلقت بیدی من انسان را با دو دست خود آفریدم. کنایه از این دارد که انسان جامع است چون کاری که با دو دست انجام می شود جامع تر است. پس انسان جامعیت جلال و جمال است .

* آیا هرکسی توان این را دارد که حقیقت را اظهار کند؟ دور و بر خود را که نگاه می کنیم پر است از انسان. اما آیا همه مظهر این حقیقت جامع هستند . نه اینطور نیست.

*در زیارت عاشورا می گوییم و علی الارواح التی حلت بفنائک یعنی سلام بر ارواحی که بر در خانه ات نشسته اند. فناء استراحتگاه هایی بوده که کنار در خانه ها قرار داشته، یعنی همه این شهدا هم در بیرونی خانه جای دارند نه در اندرونی.

* علامه بحرالعلوم (رحمت الله علیه) در نجف سنتی داشت که پنج شنبه ها درس را تعطیل می کرد و پیاده به کربلا می رفت تا به فیض زیارت شب جمعه برسد.

*اینطور کارها عبادتی است که نتیجه اش معرفت است. در یکی از تشرفات، ایشان حضرت ولی عصر(عج) را در حرم سیدالشهدا(ع) مشاهده می کنند. حضرت به علامه می فرمایند بیا نزدیک من . علامه یک قدم به سمت حضرت برمی دارند. حضرت دوباره می فرمایند: بیا نزدیک تر . دوباره علامه یک قدم برمی دارند. بعد حضرت می فرمایند: چرا نزدیک تر نمی آیی؟ علامه می گوید : آقا با یک قدم امتثال امر کردم. می ترسم نزدیک تر بیایم هلاک شوم. حضرت فرمودند: چون من گفتم هلاک نمی شوی بیا نزدیک تر. چرا علامه اینگونه عمل کرده؟ چون ناخود اگاه یا خود آگاه به همین فراز زیارت عاشورا توجه دارد و علی الارواح التی حلت بفنائک یعنی همه شهدا از اصحاب تا بنی هاشم همه بر در خانه سیدالشهدا هستند. پس اگر بخواهیم حضرت را بشناسیم از حاشیه نشین های خانه اش باید بشناسیم.

به گزارش عقیق، حاج منصور ارضی مداحی خود را با این شعر اغاز کرد:

برای سوختن دل شرر نمی خواهم

اثر ز سوختن بال و پر نمی خواهم

از آن زمان که زعشق تو با خبر شده ام

دگر ز خویشتن خود خبر نمی خواهم

به تربتم بنویسید نوحه خوان حسین

که بعد مرگ ز نامم اثر نمی خواهم

کجا به وعده فرودس دل ببازم من

حسین دارم و پس بیشتر نمی خواهم

همیشه باعث زحمت شدیم آقا جان

نگو به نوکر خود دردسر نمی خواهم

سلام ناقص من را جواب کامل ده

ز ابر فیض نمی مختصر نمی خواهم

تو بیشتر زخودم فکر حال و روز منی

به جز حسین پناه دگر نمی خواهم

مقیم کن دل من را به خانه ات آقا

وگرنه شیوه رفت و گذر نمی خواهم