شعری از امیری‌ اسفندقه در رثای عمه سادات(س)

امیری اسفندقه /پس از حسین، چه بر تو گذشت وارث درد ...

از جمله اشعار خواندنی مرتضی امیری اسفندقه، غزلی است در رثای ام‌المصائب، حضرت زینب(س)، و حماسه‌ای که این بانو در کربلا و بعد از آن در کاخ بنی‌امیه خلق کرد.

کد خبر: ۱۵۷۱۶

دوشنبه - ۲۷ آبان ۱۳۹۲ / 27 August 1392

عقیق: مرتضی امیری‌ اسفندقه از جمله شاعران معاصر است که بسیاری از اشعار خود را در مدح و مرثیه اهل بیت(ع) به کار گرفته است. ذکر مصیبت اهل بیت(ع) را اجازه‌ای از خود ائمه(ع) می‌داند و اعتقاد دارد که هر شعری در وصف این خاندان به نظم درمی‌آید، عنایت خود اهل بیت(ع) است.

از جمله اشعار خواندنی او سروده‌ای است در توصیف جهاد ام‌المصائب، حضرت زینب(س)، در کربلا است که او در این غزل با زبان و واژگان حماسه زینبی را به نظم درآورده است:

حسین بود و تو بودی، تو خواهری کردی
حسین فاطمه را گرم، یاوری کردی

غریب تا که نمانَد حسین بی‌عباس
به جای خواهری آن جا، برادری کردی

گذشتی از همه چیزت به پای عشق حسین
چه خواهری تو برادر، که مادری کردی

تو خواهریّ و برادر، تو مادریّ و پدر
تو راه بودی و رهرو، تو رهبری کردی

پس از حسین، چه بر تو گذشت وارث درد!
به خون نشستی و در خون، شناوری کردی

پس از حسین، تو بودی که شرح عصمت را
که روز واقعه، را یاد آوری کردی

به روی نیزه، سر آفتاب را دیدی
ولی شکست نخوردیّ و سروری کردی

چه زخم‌ها که نزَد خطبه‌ات به خفّاشان
زبان گشودی و روشن، سخنوری کردی

زبان نبود، خودِ ذوالفقارِ مولا بود
سخن درست بگویم، تو حیدری کردی

حسینِ دیگری آن جا پس از حسین شکُفت
تو با حسین پس از او، برابری کردی

تویی مفسّر آن رستخیز ناگاهان
یگانه قاصد امّت پیمبری کردی

بَدَل به آینه شد، خاک کربلا با تو
تو کیمیاگری و کیمیاگری کردی

حسین بود و تو بودی، تو خواهری کردی
حسینِ فاطمه را گرم، یاوری کردی

منبع:تسنیم