حدیثی شگفت انگیز در مورد ظهور

این روایت، تصویری کلی از دوران غفلت و فتنه پیش از ظهور ارائه می‌دهد و در عین حال بر تداوم حضور و امید پنهان به منجی الهی تأکید می‌کند.

کد خبر: ۱۳۵۹۹۱

جمعه - ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ / 17 November 1404

عقیق: به قسمتی از حدیثی مفصل و زیبا از امیرالمومنین در مورد بشارت به ظهور منجی اشاره خواهیم کرد.

گوینده: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام:

مخاطب: حُذیفة بن یمان.

ابتدا توصیه‌ای به حُذیفه در رابطه با در نظر گرفتن ظرفیت و قابلیت افراد در بیان حقایق، به ویژه فضائل اهل‌بیت علیهم‌السلام دارند.

در ادامه به کوتاهی مردم اشاره می‌کنند که در نتیجه ظالمان قدرت می‌گیرند و اهل بیتش یکی پس از دیگری به شهادت می‌رسند تا می‌رسد به خاتم اوصیاء، حضرت مهدی با این تعبیر: ...حَتَّی إِذَا غَابَ الْمُتَغَیِّبُ مِنْ وُلْدِی عَنْ عُیُونِ النَّاسِ..... تا آن زمان که غائب شونده از فرزندانم از

دیدگان مردم غائب شود و فتنه و بلا جامعه را در برمی‌گیرد و به شیعیان ناسزا می‌گویند و (امت) به خیال باطلشان گمان می‌کنند حجتی وجود ندارد و امامت باطل شده است.

اما قسم به پروردگار علی، حجت خدا پایدار است و در مسیرها (خیابان ها) حرکت می‌کند و در مجالس حضور می‌یابد و در شرق و غرب این عالم در پی انجام مأمویت الهی خود در رفت و آمد است بر مردم سلام می‌کند در حالی که او را نمی‌شناسند؛ می‌بیند ولی دیده نمی‌شود تا زمانی که

وقتش (ظهورش) برسد و منادی از آسمان ندا دهد.

سپس فرمودند: آگاه باشید آن زمان روز شادی فرزندان علی و پیروانش است.۱

پی‌نوشت:

۱. نعمانی، الغیبة، ص۱۴۲، باب۱۰، ح۳

منبع:دُرّ و یاقوت مهدوی، محمود أباذری

منبع:حوزه