خاضعانه از خدا توفیق غنیمت‌شماری شعبان را بخواهیم

این ماه فرصت استثنایی برای نزدیکی به خداست و غفلت از آن پشیمانی بزرگ دارد. در صلوات شعبانیه نیز به رحمت و عبادت پیامبر(ص) در این ماه اشاره شده است.

کد خبر: ۱۳۵۹۳۱

دوشنبه - ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ / 13 November 1404

عقیق: شعبان ماهی است که زمان، رنگ رحمت می‌گیرد و هر لحظه‌اش بویی از رضوان می‌دهد؛ فرصت‌هایی که اگر از دست برود، حسرتش از هر مال ازدست‌رفته جان‌سوزتر است.

تعدد این اعیاد پشت سر هم [در ماه شعبان]، نشانه برکات خاصی است که خداوند متعال برای بندگان خودش مقرر فرموده و از طرفی توجهی که وجود مقدس پیغمبر اکرم‌(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به این ماه داشتند، نشانه این است که انسان در این ایام، بهتر می‌تواند به خدا نزدیک شود و از رحمت‌های الهی، بیشتر بهره‌مند شود.

میلاد چند تن از امامان بزرگوار و شخصیت‌های عظیم مثل حضرت ابالفضل و بعد هم حضرت علی اکبرعلیهم‌السلام در این ماه اتفاق افتاده است. این است که خاضعانه و متضرعانه از پیشگاه الهی درخواست می‌کنیم که به ما توفیق بدهد که در این ایام، بهترین استفاده را از این فرصت‌های استثنایی ببریم و اوقاتمان را به غفلت نگذرانیم؛

حالا گناه که هیچ، حتی اگر به کار لغو هم بپردازیم روزی پشیمان خواهیم شد!

اگر آدم یک کاری که میلیون‌ها درآمد داشته باشد را بتواند در مدت کوتاهی، مثلاً‌ در مدت یک ساعت یا حتی خیلی کمتر، انجام بدهد و این فرصت را از دست بدهد، بعد بفهمد و یادش بیاید که اگر من این وقت را استفاده کرده بودم الآن چه ثروت کلانی داشتم و از هر ساعت آن می‌توانستم این‌قدر استفاده کنم، خیلی پشیمانی دارد! آدم خیلی غصه می‌خورد که چرا غفلت کردم و فرصت را از دست دادم!

به‌هرحال همه ما این‌ها را می‌دانیم، این‌ها در کتاب‌های دعا و مفاتیح هم نوشته شده، به‌خصوص درباره ماه مبارک شعبان و ویژگی‌های آن بیان نسبتاً مفصلی دارد که درباره هیچ شهر و هیچ ماه دیگری، حتی در مفاتیح هم این‌قدر توضیح داده نشده است.

[در صلوات شعبانیه آمده است که:] شَعْبَانُ اَلَّذِی حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَةِ وَاَلرِّضْوَانِ، اَلَّذِی کَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ یَدْأَبُ فِی صِیَامِهِ وَقِیَامِهِ فِی لَیَالِیهِ وَأَیَّامِهِ؛

یعنی عادت پیغمبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بر این بود که در ماه شعبان، هر شب را تا صبح عبادت می‌کرد و روزها را روزه می‌گرفت؛ یَدْأَبُ یعنی عادت او بود، فِی صِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ، و این سنت او تا روز آخر ادامه داشت؛ إِلَی مَحَلِّ حِمَامِهِ، تا هنگام مرگ این سنت را ترک نکرد. همیشه در ماه شعبان، شب‌ها را به عبادت می‌پرداخت و روزها را روزه می‌گرفت.

هم تأسی به سنت پیغمبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) اقتضا می‌کند که ما احترام خاصی برای این ماه قائل باشیم و هم عقل انسان می‌گوید که وقتی پیغمبر اکرم‌(صلی‌الله‌علیه‌وآله) این‌ همه اهتمام داشتند حتماً نکته خاصی دارد که البته بیاناتشان هم همین را افاده می‌کند و فرصت مغتنمی است که ما هم در این ماه، بیش از ماه‌های دیگر استفاده کنیم.

پی نوشت:

برشی از سخنان مرحوم علامه مصباح یزدی در موضوع غنیمت شمردن شعبان المعظم، ۱۳۹۷/۰۲/۰۲

منبع:حوزه