دنیا می‌خواهی، نماز شب بخوان؛ آخرت می‌خواهی، نماز شب بخوان

علّامه طباطبایی(ره) در روایتی خواندنی از اقامت خود در نجف، دیدار سرنوشت‌ساز با حاج میرزا علی‌آقا قاضی را نقطه آغاز تحول معنوی زندگی‌اش می‌داند. توصیه‌ای کوتاه اما عمیق درباره تهذیب نفس و نماز شب، مسیری تازه در سلوک علمی و عرفانی او گشود.

کد خبر: ۱۳۵۳۸۷

دوشنبه - ۲۴ آذر ۱۴۰۴ / 24 September 1404

عقیق: علّامه طباطبایی (ره) می گوید: روزی که در منزل اجاره‌ای (ایام اقامت در نجف) سکونت داشتم و هنوز در جلسات درسی شرکت نکرده بودم، صدای در شنیدم.

در را گشودم؛ عالم بزرگی وارد شد، چهره‌ای نورانی داشت و پس از گفت‌وگو، بخشی از شعر هاتف اصفهانی را خواند:

«ای فدای تو هم دل و جان، ای نثار رهت همین و همان»

سپس فرمود: «کسی که به قصد تحصیل به نجف می‌آید، خوب است علاوه بر تحصیل، به تهذیب و تکمیل نفس نیز بپردازد.» آن عالم، حاج میرزا علی آقا قاضی بود؛ و همان دیدار مسیر زندگی را دگرگون ساخت.

مدتی بعد مسئله‌ی رابطه ممکن و واجب برای من مبهم بود؛ با آن که می‌دانستم واجب‌الوجود واجب است و ممکن‌الوجود ممکن، اما چگونگی رابطه‌شان فهم نشده بود. تا آنکه با خواندن غزلی از حافظ، حقیقت برایم گشوده شد و فهمیدم که ممکن، سراپا نیازمند و وابسته به حق است و اشتیاق حق به بندگانش از سر رحمت است.

روزی نیز مرحوم استاد قاضی از کنارم گذشتند، دست بر شانه‌ام نهادند و فرمودند:

«فرزند! دنیا می‌خواهی، نماز شب بخوان؛ آخرت می‌خواهی، نماز شب بخوان.»

این جمله چنان بر جانم نشست که تا پایان عمر، از محضر و راه معنوی او جدا نشدم؛ و پیوسته رابطه و مکاتبه با آن بزرگمرد ادامه داشت.

برگرفته از کتاب پاسداران حریم عشق، تالیف آیة الله سعادت پرور (ره)

منبع:حوزه