حجت الاسلام دکتر رفیعی:

ادبیات سخیف و تمسخر روضه‌ها تحمل‌پذیر نیست

در پی حواشی ایجادشده درباره سخنان اخیر آقای سلیمانی اردستانی، حجت‌الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی در بیانیه‌ای از با انتقاد شدید از طرح مباحث اختلافی در فضای عمومی، نسبت به پیامدهای اعتقادی و اجتماعی این اظهارات هشدار داد.

کد خبر: ۱۳۵۲۹۸

يکشنبه - ۱۶ آذر ۱۴۰۴ / 16 September 1404

عقیق:حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر ناصر رفیعی استاد حوزه علمیه، در بیانیه‌ای که از شهر کربلا منتشر کرد، به سخنان اخیر آقای سلیمانی اردستانی واکنش نشان داد و نسبت به پیامدهای اجتماعی و اعتقادی این اظهارات هشدار داد.

بیانیه حجت‌الاسلام والمسلمین استاد دکتر رفیعی در مورد مطالب اخیر آقای سلیمانی اردستانی به شرح ذیل است:

باسمه تعالی

یا ایها الذین امنوا اتقوالله و قولوا قولاً سدیدا

به حسب وظیفه از شهر کربلا و کنار مضجع شریف حضرت اباعبدالله (علیه‌السلام) برآن شدم در باب مطالب اخیر آقای سلیمانی اردستانی و فضای ایجاد شده در کشور نکاتی را به اختصار عرض کنم، تفصیل انشالله در فرصت دیگری.

۱- همواره در طول تاریخ بین عالمان در زمینه‌های مختلف علمی اختلاف نظر وجود داشته که یکی از آن‌ها گزاره‌های تاریخی است. کشاندن مباحث خاص عرصه‌های علمی به سطح عموم مردم و جامعه خطای بزرگی است. به ویژه آنکه هر طیفی مبنا و دلیلی دارد، بزرگ‌ترین اشتباه جناب اردستانی آن است که اختلاف نظر خود در باب شهادت صدیقه طاهره(سلام‌الله‌علیها) را به فضای مجازی و مجالس عمومی مردم آن هم با ادبیات سخیف کشانده، آن هم در شرایط فاطمیه که همه جا از رهبر معظم گرفته تا مراجع و اعتاب مقدسه و مردم در حال برگزاری روضه و عزاداری هستند، ایشان اگر حرفی هم دارند باید در جمع دانشمندان به بحث بنشینند نه با انتشار صوت، احساسات مردم را جریحه‌دار کنند؛ این یا از غفلت است یا عمد و یا به هدف دیگری که الله اعلم.

۲- تاریخ نقلی مجموعه‌ای از مطالب است که طبق آن متخصصین تحلیل خود را ارائه و نظر خود را با احتمال اظهار می‌دارند، این‌که شیخ بگوید من تاریخ را قبول ندارم و بر مبنای الهیات منکر حوادث بیت می‌شوم سخن باطلی است، سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.
مگر می‌توان با استبعاد صرف، تاریخ نقلی را زیر سوال برد، ده‌ها مدرک(که فاضل گرامی آقا حامد ارائه نمود) دال برحرمت شکنی و جسارت به بیت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) است چگونه با یک استبعاد و شبهه‌ای که بزرگان سال‌ها در آثار خود مانند (مأساة الزهرا) پاسخ داده‌اند احساسات جامعه عزادار شیعه را جریحه دار می کنید.

۳- آیا ادبیات توهین به شیعه، مراجع و عموم مردم با واژه‌هایی که شرم دارم ذکر کنم، زیبنده کسی است که لباس پیامبر را یدک می‌کشد؟

۴- تمسخر روضه امامان (علیهم السلام) مانند امام شهید و مظلوم جواد الائمه (علیه‌السلام) و توجیه غلط حسادت همسران چه وجهی دارد؟ جای امام خمینی(ره) خالی است که با یک جمله‌ی منتشر شده از صدا و سیما (سال۱۳۶۷) با شائبه توهین به حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) چه حکم تندی دادند.

شیخنا، علت شهادت امام جوان شهید، دستور حاکم عباسی است، به علاوه گریه بر مصائب اهل بیت علیهم‌السلام در منابع دینی ما توصیه شده تا نام آنان‌ برای نسل‌های بعدی زنده بماند.

۱۴۰۰ سال گریه از یک نسل نبوده، نسل‌های متعدد با گریه و عزاداری فرهنگ مظلومیت اهل بیت را منتشر کردند چرا امام باقر (علیه‌السلام) توصیه به ۱۰ سال عزاداری در منی کرد، مگر صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها بر رسول خدا (صلی‌الله علیه وآله) و عمویش عزاداری نکرد؟ مگر پیامبر (صلی‌الله علیه وآله) نفرمودند چشمی که بر حسنم گریه کند کور وارد محشر نمی‌شود؟
شیطان کار زشت شما را زیبا جلوه داده است، اتقوالله

۵- توهین و جسارت از سخنرانان و مداحان عزیز نیز کار پسندیده‌ای نیست، باید مواظبت کرد.

در پایان از شیخ می‌خواهم با استغفار و عذرخواهی از افکار عمومی و خواص جامعه مانع بهره برداری دشمن شوند.

اختلاف مبنا و نظر امری است طبیعی و قابل بحث در لجنه‌های تخصصی، اما ضربه زدن به باورهای شیعی قابل تحمل نیست.

والسلام علی من اتبع الهدی
ناصر رفیعی محمدی