ماجرای توسلی گره‌گشا به اهل بیت (ع)

در دوران کودکی، حاج میرزا محمد صدر و برادرش با توسل به حضرت علی (ع) از گرسنگی نجات یافتند. پاسخ توسل‌شان، کیسه پولی بود که زندگی‌شان را تا بازگشت پدر تأمین کرد.

کد خبر: ۱۳۵۱۰۲

چهارشنبه - ۲۸ آبان ۱۴۰۴ / 28 August 1404

عقیق: در لحظه‌هایی که هیچ امیدی نیست، دل‌هایی پاک به حرم پناه می‌برند و آن‌که با اشک و توسل وارد می‌شود، با کرامت بیرون می‌آید.

عالم متقی حاج میرزا محمد صدر بوشهری نقل فرمود هنگامی که پدرم حاج شیخ محمد علی از نجف به هندوستان مسافرتی نمود، من و برادرم شیخ احمد در سن شش هفت سالگی بودیم، اتفاقاً سفر پدرم طولانی شد به طوری که آن مَبلغی که برای مخارج به مادر ما سپرده بود تمام شد و ما بیچاره شدیم.

طرف عصر از گرسنگی گریه می کردیم و به مادر خود می چسبیدیم، پس مادرم به من و برادرم گفت وضو بگیرید و لباس ما را طاهر نمود و باهم به حرم رفتیم، مادرم گفت من در ایوان می نشینم شما هم به حرم بروید و به حضرت امیر علیه السلام بگویید پدر ما نیست و ما امشب گرسنه ایم و از حضرت خرجی بگیرید و بیاورید تا برای شما شام تدارک کنم.

ما وارد حرم شدیم [و] سر به ضریح گذاشته عرض کردیم: پدر ما نیست و ما گرسنه هستیم دست خود را داخل ضریح نموده گفتیم خرجی بدهید تا مادرمان شام تدارک کند، مقداری گذشت اذان مغرب را گفتند وصدای قدقامت الصلوة شنیدم، من به برادرم گفتم حضرت امیر علیه السلام می خواهند نماز بخوانند (به خیال بچگی گفتم حضرت نماز جماعت می خوانند) پس گوشه ای از حرم نشستیم و منتظر تمام شدن نماز شدیم، کمتر از ساعتی که گذشت شخصی مقابل ما ایستاد و کیسه پولی به من داد و فرمود: به مادرت بده و بگو تا پدر شما از مسافرت بیاید هرچه لازم داشتید به فلان محل مراجعه کن و بالجمله فرمود مسافرت پدرم چند ماه طول کشید و در این مدت به بهترین وجهی مانند اعیان و اشراف زادگان نجف معیشت ما اداره می شد تا پدرم از مسافرت برگشت.

پی نوشت:

داستان های شگفت شهید دستغیب

منبع:حوزه