معجون شفابخش شهید نواب صفوی!

شهید «سید مجتبی نواب صفوی» در آخرین دیداری که با مادرش داشت، گفت: «مرگ برای هر انسانی هست، بالاخره پیر یا جوان، انسان می‌میرد تصادف می‌کند یا بیمار می‌شود. اما آن مرگی بهتر است که با عزت باشد. مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است. مرگ در راه خدا بهتر از مرگ عادی است.»

کد خبر: ۱۳۵۰۱۳

چهارشنبه - ۲۱ آبان ۱۴۰۴ / 21 August 1404

عقیق: شهید سید مجتبی نواب صفوی با روحیه‌ای استوار و صبر و شجاعتی مثال‌زدنی، هم در برابر دشمن ایستاد و هم با سخنان پراحساس و راهنمایی‌های معنوی، دل‌ها را روشن و انگیزه‌ها را بیدار می‌کرد.

منبر روح

قرار بود آن شب نواب در مسجد ما سخنرانی کند. نواب تازه وارد شبستان شده بود که مأموران رژیم برای ممانعت از برگزاری مجلس، منبر مسجد را برداشتند! سید با آرامش به سمت منبر رفت و همان‌طور ایستاده داشت می‌گفت: «منبر را برداشته‌اند تا به منبر نروم، فکر می‌کنند با نبودن آن، دست از وظیفه‌ام بر می‌دارم... که ناگهان در میان نگاه حیرت زده ما، جوانی تنومند سید را بر شانه خود نشاند و بلند کرد.

سید که خودش هم شگفت زده شده بود، ادامه داد: «من منبر روح دارم! اگر برای خاموشی چراغ هدایت، منبرهای چوبین را بردارند، مشعل‌دار ارشاد یک جوان غیور خواهد شد».

معجون شفابخش

برای سید نوشتم که «بیماری روحی دارم، چه کنم؟» در پاسخ نوشت: «گل درخت «سخاوت» و مغز حبه «صبر» و برگ «فروتنی» را به ظرف «یقین» بریز و با وزنه «حلم» آن‌ها را بکوب و به‌هم مخلوط کن. سپس آن را با آب «خوف» از خدای متعال خمیر نما و با جوهر «امید» رنگ بزن و در دیگ «عدالت» بجوشان. بعد از آن در جام «رضا و توکل» صاف کن و داروی «امانت و صداقت» به آن مخلوط نما و از شکر «دوستی» آل محمد (ص) و شیعیان ایشان به مقدار کافی بر آن بریز و چاشنی «تقوا و پرهیزکاری» بر آن اضافه نما و هر روز با ذکر خدا در پیاله «توبه» قدری بنوش، تا بهبودی حاصل شود تا کم‌کم پیکر انسانیت پیدا شود. تقاضا می‌شود به خواندن اکتفا نشود. بلکه جامه عمل به آن پوشانده شود. والسلام»

انگیزه

آیت الله «مشکینی» می‌گفت: «هر وقت یخ می‌کردم و سست و ناامید می‌شدم، می‌آمدم تهران. مستقیم می‌رفتم جلسات فدائیان اسلام تا سخنرانی نواب را بشنوم و داغ شوم. سخنان نواب همان جلسه اول داغ‌مان می‌کرد و با انگیزه و قوی و امیدوار برمی‌گشتیم.»

ما فریادمان را بر سر طاغوت می‌زنیم

نوه شهید نواب نقل کرده: مادر بزرگ ما که همسر شهید نواب بود، تعریف می‌کرد یک روز جلسه‌ای در منزل ما بود، شهید نواب خیلی خشن و کوبنده صحبت می‌کرد. ما به همراه سایر خانواده فدائیان اسلام در اتاق دیگری بودیم. کاری پیش آمد و شهید نواب را صدا زدم. با اینکه خشمگین بودند، در را که باز کردند، بلافاصله با یک روی متبسم و لطیفی به من گفتند کارتان چیست؟ گفتم الان که این قدر انقلابی و کوبنده صحبت می‌کردید، چرا الان آرامید؟! فرمود ما فریادمان را بر سر طاغوت می‌زنیم، اما با خانواده در اوج لطافت هستیم.

شهادت

دادگاه پس از ۵۷ روز، حکم خود را اعلام کرد: «سید مجتبی نواب صفوی»، اعدام. «سید محمد واحدی»، اعدام. «مظفر ذوالقدر»، اعدام. «خلیل طهماسبی»، اعدام. «سید هادی میرلوحی»، ۶ سال زندان. «اصغر عمروی»، ۵ سال زندان. «احمد تهرانی»، ۴ سال زندان. «علی بهاری»، ۳ سال زندان.

سید مجتبی و ۳ تن از یاران با وفایش در سحرگاه ۲۷ دی ۱۳۳۴ همزمان با سالروز شهادت بانوی دو عالم «حضرت زهرا (س)»، در میدان تیر زندان عشرت آباد تیرباران شدند.

ترس دشمن

جنازه ها ۴ تا بود. دستور بود که تا قبل از صبح دفنشان کنیم. گذاشتیم‌شان روی سنگ و شروع کردیم به شستن، که دو تا جیپ آمریکایی آمدند. دو نفر پیاده شدند و آمدند بالای سر جنازه‌ها. عکس‌هایی را که دستشان بود را با جنازه‌ها تطبیق دادند. وقتی مطمئن شدند، برگشتند و به ما اجازه دفن دادند.

نظر برخی از بزرگان در مورد شهید نواب صفوی

امام خمینی(ره): سید احمد خمینی نقل می‌کند که امام خمینی در قضیه شهادت نواب صفوی بسیار صدمه روحی دیدند. امام اعتقاد داشتند روحانی باید با کسوت مقدس روحانیت شهید شود تا مردم متوجه حضور فعال روحانیت در صحنه مبارزه شوند و این حرکت، روشنی‌بخش حیات اسلام و انقلاب بود. از امام پرسیدند: «راه و حرکت آقای نواب به نظر شما چطور بود؟» امام (ره) گفتند: «راه آقای نواب به قدری خالص و بی غل و غش بود که حد و مرز نداشت.»

علامه امینی: نواب صفوی را «ذخیره خدا برای جهان تشیع» می‌دانست و وجود او را نعمتی بزرگ برای امت اسلامی قلمداد می‌کرد.

آیت‌الله کاشانی: نواب را «خیرالموحدین» خوانده و فضایل و روحیه توحیدی او را برجسته می‌دانست.

آیت‌الله خامنه‌ای: رهبر انقلاب می‌گوید: «نواب صفوی اولین جرقه‌های انگیزش انقلاب اسلامی را در من به وجود آورد و اولین آتش را در دل ما روشن کرد». او همچنین نواب را پیشاهنگ جهاد و شهادت و نویسنده کتاب «راهنمایی حقایق» می‌داند که در آن اصول حکومت اسلامی را طرح کرده است. آیت‌الله خامنه‌ای نواب را سرمشق آغازین مبارزات اسلامی خود و الهام‌بخش پیروزی انقلاب می‌داند.

آیت‌الله محمدتقی مصباح: نواب را از معدود شهدایی می‌داند که نامشان جاودانه و شخصیتشان راهنمای مردم شده است. وی تأکید می‌کند که نواب به شناخت عمیق اسلام در مسائل اجتماعی و فرهنگی رسیده بود، روحیه شهادت و ایثار داشت و با دنیاپرستی مبارزه می‌کرد.

پی نوشت:

کتاب خاطرات شهید سید مجتبی نواب صفوی

مرکز اسناد انقلاب اسلامی

سایت حوزه نت

مروری بر تاریخچه فداییان اسلام، تهران، مؤسسه‌ی مطالعات تاریخ معاصر ایران‏

منبع:حوزه