استاد انصاریان:

حرام‌خوری، رابطه انسان با خدا را قطع می‌کند

حجت الاسلام شیخ حسین انصاریان گفت: نماز خواندن، روزه گرفتن یا حج رفتن در حالی که مال انسان آلوده به حرام است، مانند ساختن بنا بر روی شن یا آب است. کسی که گوشت بدنش از مال حرام روییده باشد، وارد بهشت نخواهد شد.

کد خبر: ۱۳۴۸۳۸

يکشنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۴ / 04 August 1404

عقیق: حجت‌الاسلام والمسلمین شیخ حسین انصاریان، معلم قرآن کریم، در چهارمین شب از سلسله سخنرانی‌های خود در مسجد حضرت رسول اکرم(ص) خانی‌آبادنو، با بیان شرحی از آیه شریفه «رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَه وَفِی الآخِرَهِ حَسَنَه» از سوره بقره، به تبیین مفهوم «حسنه دنیا و آخرت» و آثار لقمه حرام پرداخت.

وی با اشاره به اینکه مؤمنان در همه دوران‌ها همواره دو خواسته اصلی از پروردگار دارند، اظهار داشت: محور این آیه، واژه "حسنه" است که دوبار تکرار شده و طبق تفسیر امام صادق(ع)، مراد از حسنه آخرت، رضوان الهی و بهشت است؛ رضوان، رضایت خدا از بنده است که در آخرت، لذت درک آن از همه نعمت‌های بهشت برتر است؛ چنان‌که قرآن می‌فرماید «وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَکْبَرُ.»

این استاد اخلاق در ادامه افزود: حسنه دنیا نیز دو بخش دارد؛ یکی "صحت در رزق و معاش" یعنی انسان دست نیاز پیش دیگران دراز نکند و دچار تنگدستی نباشد، و دیگری "خلق نیکو" است؛ یعنی انسان بخیل، متکبر، حریص، دروغگو، زمخت و سخت‌گیر نباشد.

استاد انصاریان با تأکید بر آثار منفی مال حرام در زندگی مؤمنان گفت: گاهی انسان از ضعف در عبادت می‌نالد، اما منشأ آن لقمه حرام است. کسی که حرام‌خوار است، رابطه‌اش با خدا قطع می‌شود و نشاط عبادت از او گرفته می‌شود. گناه و حرام، روح انسان را تیره می‌کند تا جایی که گاه نسبت به نماز، روزه، حج و واجبات بی‌تفاوت می‌شود.

وی با اشاره به حدیثی از پیامبر اکرم(ص) اظهار داشت: پیامبر می‌فرماید هر کس لقمه‌ای حرام بخورد، تا چهل شبانه‌روز نماز او پذیرفته نمی‌شود، چون چنین نمازی بوی تعفن می‌دهد. وقتی لقمه از راه غصب، رشوه یا ربا به دست آید، باطنش نجس می‌شود. مقصود از چهل روز نیز این است که تا آثار آن نجاست از بدن و روح انسان پاک نشود، عبادت مقبول نیست.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان افزود: پیامبر(ص) فرمودند کسی که حتی یک‌ششم درهم مال حرام را ترک کند، نزد خدا محبوب‌تر از صد حج با مال حلال است.

این استاد اخلاق بخش دیگری از سخنانش، با ذکر خاطره‌ای از یکی از دوستانش، به بیان نمونه‌ای از امانت‌داری و دغدغه دینی در گذشته تهران پرداخت و گفت: یکی از دوستانم که اهل مسجد و هیئت بود و بسیار متدین و خوش‌اخلاق، برایم نقل کرد که پدرش در بازار بزرگ تهران، در سرای امیر فرش‌فروش بوده و به درستکاری شهرت داشته است. روزی مردی روستایی، فرشی را برای فروش آورد. پدر دوستم قیمت آن را هزار تومان برآورد کرد و همان‌جا خرید. اما پس از رفتن فروشنده، متوجه شد که قیمت واقعی فرش هزار و پانصد تومان بوده است. از آن روز، به مدت ده روز هر صبح تا ظهر جلوی بازار می‌نشست تا شاید آن روستایی را دوباره ببیند و مابقی پول را به او بازگرداند.

حجت الاسلام والمسلمین انصاریان افزود: سرانجام در روز دهم، همان مرد از میان جمعیت پیدا شد. پدر دوستم او را در آغوش گرفت، به مغازه برد، چای تعارف کرد و گفت در قیمت اشتباه کرده‌ام، یا فرش را ببر و پس بده یا پانصد تومان باقی‌مانده را بگیر. مرد روستایی گفت: من آن زمان خبر نداشتم و در دلم دغدغه‌ای نبود، اما پدر دوستم پانصد تومان را به او داد و از خوشحالی گویی دنیا را به او داده بودند که توانسته مال مردم را به صاحبش بازگرداند. امروز اما متأسفانه گاهی انسان‌ها میلیاردی می‌خورند و انگار دنیا را به آن‌ها داده‌اند.

وی با اشاره به نقش وجدان و تقوا در اقتصاد و معیشت گفت: در گذشته، مردم از حرام خوردن می‌ترسیدند و دغدغه رضایت خدا را داشتند، اما امروز بسیاری از دل‌ها نسبت به حلال و حرام بی‌تفاوت شده است. بی‌دینی تا کجا رسیده و دینداری واقعی تا کجا؛ این تفاوت، نتیجه غفلت از لقمه حلال است.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان در بخش دیگری از سخنانش خطاب به مردم و مسئولان گفت: مال مردم محترم است؛ مهریه زنان، بدهی‌ها، و انصاف در معاملات از واجبات اخلاقی است. خوردن اموال مردم یا فشار اقتصادی بر آنان، ظلم و گناه است. حتی اگر دولت در دریافت هزینه‌هایی چون آب، برق یا گاز بی‌انصافی کند، این عمل از نظر شرع و اخلاق مردود است.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان در پایان هشدار داد: نماز خواندن، روزه گرفتن یا حج رفتن در حالی که مال انسان آلوده به حرام است، مانند ساختن بنا بر روی شن یا آب است. کسی که گوشت بدنش از مال حرام روییده باشد، وارد بهشت نخواهد شد.

منبع:حوزه