آیت‌الله‌ مظاهری بیان کرد

توسعه و بازسازی عتبات عالیات؛ مصداق بارز اعتلای کلمه توحید

آیت‌الله‌مظاهری در پیامی به همایش بین‌المللی «ساخت، توسعه و بازسازی عتبات عالیات»، توسعه و بازسازی این مراقد معظم را مصداق بارز اعتلای کلمه توحید و تعظیم شعائر الهی دانست و بر شکست دشمنان در جسارت به این عتبات مقدس در طول تاریخ تأکید کرد.

کد خبر: ۱۳۴۷۸۵

سه‌شنبه - ۲۹ مهر ۱۴۰۴ / 29 July 1404

عقیق:  آیت‌الله‌العظمی حسین مظاهری در پیامی به همایش بین‌المللی «ساخت، توسعه و بازسازی عتبات عالیات در گذر تاریخ» که امروز، ۲۹ مهرماه در دانشگاه اصفهان در حال برگزاری است، آورده است:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم

قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى: «فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ»

برگزاری همایش بین‌المللی «ساخت، بازسازی و توسعه عتبات عالیات در گذر تاریخ» کوششی مبارک به‌منظور بررسی و تبیین ابعاد مختلف شکل‌گیری و توسعه مراقد منور و مطهر حضرات اولیای طاهرین(ع) در عتبات عالیات و همچنین تعمیق آگاهی و شناخت تاریخ و فرهنگ این اماکن مقدس و نیز تقدیر و تجلیل از همه کسانی است که در طول تاریخ تا به امروز در این صحنه مبارک، گام‌ زده و نقش‌آفرینی کرده‌اند.

عتبات عالیات همواره علاوه بر آنکه حرم امن اهل‌ بیت عصمت و طهارت(ع) و کانون معنویت و عبادت و مأمن دل‌های عاشقان و شیفتگان خاندان رسول خدا(ص) و خاستگاه دعا و زیارت و شفاعت بوده، از مراکز محوری علمی و فرهنگی شیعی نیز به‌شمار می‌رفته است. وجود حوزه‌های علمیه کهن و ریشه‌دار در این اماکن منوره و حضور و تربیت هزاران تن از عالمان بزرگ و برجسته شیعه که از اقصی نقاط عالم، در آن عتبات مطهره، رحل اقامت افکنده و در سایه انوار الهیه به مجاهدت‌های علمی و عملی مشغول شده و کاروان علم دین و معالم کتاب و سنت را در صحنه تمدن اسلامی و شیعی به پیش برده‌اند و آثار علمی و برکات عملی آنان، کارنامه درخشان تشیع را هماره پربار گردانیده، در کنار مدارس و کتابخانه‌ها و مساجد و موقوفات بی‌شمار، همه و همه، جلوه‌های عظمت و اهمیت این اعتاب نورانی و تجلیات فرهنگی و تمدنی این عتبات مقدسه و مطهره است.

در این مجال کوتاه، سه نکته را به اختصار عرض می‌کنم:

نکته نخست: بی‌هیچ تردیدی، بناگذاری و توسعه و بازسازی این مراقد معظمه و این عتبات مشرفه، مصداق بارز اعتلای کلمه توحید و تعظیم شعائر الهی است: «ذَلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوب.»

و چرا چنین نباشد؟ در حالی‌ که این بقاع منوره همان خانه‌های عظیم‌الشأنی است که حضرت حق‌تعالی چراغ پرفروغ هدایت خود را در آن بیوت رفیع قرار داده است و رخصت فرموده تا همواره بلندپایه گردند و نام او در آن اماکن مشرفه یاد گردد؛ همان بیوت مطهره‌ای که حضرت صادق آل رسول(ص) در زیارت حضرت سیدالشهدا(ع)، آن بیوت معظمه را محل صدور اراده خداوند می‌داند: «إِرَادَةُ الرَّبِّ فِي‌ مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ وَتَصْدُرُ مِنْ بُيُوتِكُمْ؛ اراده پروردگار متعال در مقدرات امورش و در سرنوشت هستی به سوی اولیای معصومین(ع) فرود می‌آید و از خانه‌های آنان صدور می‌یابد.

نکته دوم: در طول تاریخ، به سبب دشمنی‌های گوناگون، نسبت به این عتبات مقدسه، جسارت‌هایی بی‌شرمانه، از اهانت و تخریب گرفته تا غارت اموال وارد شده است؛ از منصور دوانیقی، خلیفه جائر عباسی تا هارون و سپس متوکل عباسی و برخی دیگر از خلفای غاصب آن دوران گرفته تا وهابیون نجدی و تا دوران معاصر، صدام عفلقی و سپس داعشیان تکفیری، همگی درصدد محو این کانون‌های معنویت بوده‌اند؛ اما و هزار اما که خداوند سبحان همه آنان را در این هدف شوم و باطل، ناکام و شکست‌خورده و ناامید گردانیده است: «يُرِيدُونَ لِيُطفِـُواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفواهِهِم وَٱللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَو كَرِهَ ٱلكافِرُون» و بی‌هیچ شکی، قطعاً از این پس نیز این هدف شیطانی و ظلمانی ستمکاران هیچ‌گاه محقق نخواهد شد؛ چراکه: «فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلقَومِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَٱلحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلعالَمِين.»

نکته سوم: در این فرصت مغتنم باید از همه کسانی که در طول تاریخ، در شکل‌گیری و بازسازی و توسعه عتبات عالیات و صیانت و حفاظت از این اماکن مشرفه، قیام و اقدام و با نثار و ایثار مال و جان، در این مسیر نورانی، مجاهدت کرده‌ و عظمت این حرم‌های امن الهی را به هر نحو ممکن، جلوه‌گر و پرفروغ‌تر ساخته‌اند، یاد و ذکر خیر کنیم و به ارواح آنان درود فرستیم و همواره خود را مدیون سعی و تلاش مشکور آنان بدانیم و خود نیز در این عرصه، تا حد امکان حضور داشته باشیم و بیان بلند پیامبراکرم(ص) خطاب به امیرالمؤمنین(ع) را به یاد داشته باشیم که «يَا عَلِيُّ مَنْ عَمَرَ قُبُورَكُمْ وَ تَعَاهَدَهَا فَكَأَنَّمَا أَعَانَ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ علیه السلام عَلَى بِنَاءِ بَيْتِ الْمَقْدِس.»

در خاتمه سخن، از همه متصدیان برگزاری این همایش بین‌المللی، خصوصاً دانشگاه اصفهان که همواره مهد علم و دانش بوده است و نیز سایر مراکز علمی و اجرایی که در این عرصه، همکاری کرده‌اند، به‌ویژه ستاد بازسازی عتبات عالیات و همچنین پدیدآورندگان آثار علمی این همایش که پژوهش‌های مفصلی تدوین و ارائه کرده‌اند و همچنین از همه شما میهمانان گرامی و شرکت‌کنندگان در این مجمع که رونق‌افزای این محفل هستید، تشکر و قدردانی و از خداوند سبحان مسئلت می‌کنیم که همه ما را به تشرف و ورود در آن اعتاب مقدسه و بهره‌مندی از نورانیت و معنویت آن مراقد منوره، اذن و اجازه فرماید: «اللّهُمَّ فَأْذَنْ لَنا بِدُخُولِ هذِهِ العَرَصاتِ الَّتِي اسْتَعْبَدْتَ بِزِيارَتِها أَهْلَ الأَرضِينَ وَالسَّماواتِ، وَأَرْسِلْ دُمُوعَنا بِخُشُوعِ المَهابَةِ وَذَلِّلْ جَوارِحَنا بِذُلِّ العُبُودِيَّةِ وَفَرْضِ الطَّاعَةِ حَتّى نُقِرَّ بِمايَجِبُ لَهُمْ مِنَ الاَوْصافِ وَنَعْتَرِفَ بِأَنَّهُمْ شُفَعاءُ الخَلائِقِ إِذا نُصِبَتْ المَوازِينُ فِي يَوْمِ الاَعْرافِ، وَالحَمْدُ للهِ وَسَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِين.»

والسلام عليكم و رحمة‌ الله و بركاته

حسين المظاهرى

۲۷ ربیع‌الثانی ۱۴۴۷

۲۸ مهرماه ۱۴۰۴»