آیت الله جوادی آملی تبیین کردند:

راه هم‌نشینی و مصافحه با فرشتگان

حضرت آیت الله جوادی آملی گفتند: اصحاب پیامبر (ص) مطرح کردند «ما از خطر نفاق نسبت به خود، بیمناک ایم، محضر شما یاد خدای سبحان را همواره در ما زنده نگه می دارد اما بعد از خروج چنین نیست، پیامبر(ص) جواب دادند «به خدا سوگند اگر آن حالت خویش را که بیان کردید، نگه می داشتید فرشته های خداوند با شما مصافحه می کردند.»

کد خبر: ۱۳۲۰۴۰

دوشنبه - ۱۷ دی ۱۴۰۳ / 17 October 1403

عقیق: حضرت آیت الله جوادی آملی در گفتاری به موضوع «هم نشینی با فرشتگان» اشاره و اظهار کردند:

«حمران بن اعین» شاگرد برجسته‌ امام باقر (علیه السلام) از محضر آن امام همام می پرسد: چگونه است که در حضور شما، قلب های ما نرم وآرام و نفس ما نسبت به دنیا فراموشکار و آنچه دیگران دارند برای ما بی مقدار است. اما وقتی از محضر شما خارج می شویم و با مردمان و تاجران و... می نشینیم، دوباره به دام دوستی دنیا می افتیم؟

امام باقر (سلام الله علیه) ابتدا پاسخ می دهند که این از احوال قلب است که گاهی سخت است و گاهی نرم: «إنّما هی القلوب مرّةً تصعب ومرّة تسهل». سپس ادامه می دهند که شبیه این سخن را اصحاب رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در محضر ایشان مطرح کردند و عرضه داشتند که: «یا رسول اللّه نخاف علینا النّفاق» یعنی ما از خطر نفاق نسبت به خود، بیمناک ایم. پیامبر پرسیدند: چرا؟ «ولِمَ تخافون ذلک» اصحاب، پاسخ گفتند که محضر شما یاد خدای سبحان را همواره در ما زنده نگه می دارد و ترغیب به فضیلت ها و ترس از آلودگی و نیز زهد و فراموشی نسبت به دنیا وجودمان را مالامال می کند، تا هنگامی که در حضور شماییم گویی آخرت و بهشت و دوزخ را با چشم خویش می بینیم. اما پس از خروج از محضر شما و ورود به خانه های خود و هم نشینی با خانواده، نزدیک است که آن همه روحانیت و شهود ملکوتی را یکباره از دست بدهیم. آیا شما نیز از این که این حالت ما نفاق باشد، نگران هستید

پیامبر "صلی الله علیه و آله و سلم"، نخست در این مورد، نفاق را منتفی دانسته و آن تغییر حالت را گام های شیطان برای ترغیب مؤمنان به دنیا شمردند و فرمودند: «کلاّ إنّ هذه خطوات الشّیطان فیرغّبکم فی الدّنیا». آنگاه به مسئله‌ هم نشینی با فرشتگان اشاره کرده و فرمودند: به خدا سوگند اگر آن حالت خویش را که بیان کردید، نگه می داشتید و بر آن صفات ملکوتی مداومت و از خویش مراقبت می نمودید، چنان اوج می گرفتید که فرشته های خداوند با شما مصافحه می کردند و در زمین چنان سبک بال می گشتید که بر سطح دریاها پا می گذاشتید و به سلامت می گذشتید: «واللّه لو تدومون علی الحالة الّتی وصفتم أَنفسکم بها لصافحتکم الملائکة ومشیتم علی الماء... ».

پس انس با فرشتگان و هم نشینی و مصافحه با آنان کاری است شدنی و کم نیستند کسانی که درخواب یا بیداری با فرشتگان مأنوس بوده اند و قرآن کریم این راه را با بیان آداب سنن فرشتگان، هموار و انسان را برای پیمودن آن ترغیب و یاری می فرماید.

پی نوشت:

صورت و سیرت انسان در قرآن ص۲۰۶،۲۰۷

منبع:حوزه