یک مخمس در استقبال غزل رهبر انقلاب

نغمه مستشارنظامی با استفاده از غزل تازه منتشر شده رهبر انقلاب، مخمسی درباره وعده صادق سرود.

کد خبر: ۱۲۹۶۹۵

شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 08 February 1403

عقیق: نغمه مستشار نظامی شاعر و دبیر انجمن ادبی ارغوان، با سرودن مخمسی به استقبال غزل مقام معظم رهبری رفته و از اسامی موشک‌های ایرانی در شعر خود استفاده کرده است.

در امتحان محبت، از ابتلا مگریز

غریبگی مکن ای دل از آشنا مگریز

َدرین طریقت از آیین اولیا مگریز

«دلا! ز معرکه‌ محنت و بلا مگریز!

چو گردباد، به هم پیچ و چون صبا مگریز!

»مترس از شب طوفان و از خزان مهراسعلی‌ست

یار تو از بدر و نهروان مهراس

ز آستین ید بیضا نما عیان، مهراس

«توراست معجزه در کف، ز ساحران مهراس!

عصا بیفکن و از بیم اژدها مگریز!

»عصا فکندی و در دل نمانده صبر و قرار-که جلوه گر شود اعجاز حیدر کرار

عنایتی کن و غم از دل جهان بردار

«تو موج غیرت و عزمی! ز بحر، بیم مدار!

حذر ز غرّش طوفان مکن! ز جا مگریز!»

شکوه طائر عرشی تو بال‌بسته مشو

مسافر سفر قاف باش و خسته مشو

ز ریسمان ولایت دمی گسسته مشو

«ز سست‌عهدی ایام، دل‌شکسته مشو!

نشانه باش چو پرچم! ز بادها مگریز!»

نشانه باش چو پرچم، در اهتزاز شکوه

سترگ و قله نشین همچو بیرقی بشکوه

مباد ثانیه ای بر دلت رسد اندوه

«چو صخره باش و مکن تکیه جز به دامن کوه!

به حق سپار دل خویش و از دعا مگریز!»

شب است و «وعده صادق» عجب شب قدری

که وعده داده شد از جانب گرانقدری

تو در میان خبرهای خوب، در صدری

«تو از تبار دلیران خیبر و بدریچو ذوالفقار و چو حیدر بزن صلا! مگریز!»

به نام نامی یزدان صلا بزن چو امیربه نام آل نبی عشق می شود

تکثیرولایت علوی گشته است عالمگیر

«به نیشخند منافق، ز ره، کناره مگیر!

به زهرخند معاند، به انزوا مگریز

»مصاف آتش و عشق است، هم‌نوردی کن

«عماد» و «آرش» و «سجیل» شو نبردی کن

به راه خون شهیدان «شهاب‌» گردی کن

«چو ره به قبله‌ امن است، پایمردی کن!خطا مکن!

ز توهّم به ناکجا مگریز!»

دلا تو درّ خوشابی، درین صدف بنشین

امید، کشتی نوح است، لاتخف، بنشین

چنان کمان به مصاف عدو به کف بنشین

«چو تیر، راه هدف گیر و بر هدف بنشین!

ز کج‌روی به حذر باش و از خدا مگریز!»

دلا تو آینه‌ای جلوه‌گاه رحمان باش

به بزم زنده‌دلان، روح باش و ریحان باش

چراغدار ره کاروان ایمان باش

«امین خلق و امانت‌گزار یزدان باش!

به صدق کوش و خطر کن! ز مدعا مگریز!»