دکتر رجبی دوانی:

هنر متعهد است که هنرمند متعهد به وجود می‌آورد

یک پژوهشگر تاریخ گفت: این هنر است که سخن می‌گوید و در زمان حال تجلی می‌کند، در واقع هنر متعهد، هنرمند متعهد به وجود می‌آورد.

کد خبر: ۱۲۸۹۷۵

چهارشنبه - ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ / 11 November 1402

عقیق: چهارمین نشست علمی بیست و یکمین دوره جشنواره انتخاب کتاب دفاع مقدس «جایزه کتاب سال دفاع مقدس» با موضوع «ضرورت خلق آثار تجسمی دفاع مقدس و بازتاب آن در آثار مکتوب» با حضور محمدعلی رجبی دوانی و مینو خانی از پژوهشگران و اساتید دانشگاه در خانه کتاب و ادبیات ایران برگزار شد.

در ابتدای نشست رجبی دوانی ذات هنر را عجین شده با انقلاب عنوان کرد و گفت: هنر با درد هم ریشه است و تا هنرمند دردمند نباشد و آن درد او را به پای کار نکشد، هنرمند نیست. هنر مقدم بر تاریخ است و خبر از اتفاقی که می‌افتد، می‌دهد. این تقدم هنر سبب می‌شود که هنرمند جدا از جریانات اجتماعی اتفاقات را گزارش دهد. مانند شاعران در دهه ۴۰ که اتفاقات را با زبان شعر به گوش مردم می‌رساندند. سخنی که دیگران می‌گویند پاسخی است که به هنر می‌دهند.

وی افزود: هنر معطوف به اراده هنرمند نیست و این هنرمند است که متکی به اراده هنر است تا آن اندازه‌ای که در مقابل هنر قابلیت نشان می‌دهد. قصه‌ها برای زمان گذشته است ولی چرا گفته می‌شود؟ چون آن حقیقتی که ثابت است ولی در زمان‌هایی دیگر باز هم تجلی خواهد کرد. ما امروز قصه جنگ را خواهیم گفت چون حقیقتی ثابت است ولی صورت آن طور دیگری است و هنرمند آن را به ما نشان خواهد داد.

این استاد دانشگاه ادامه داد: هنر متعهد، هنرمند متعهد به وجود می‌آورد. این هنر است که سخن می‌گوید و در زمان حال تجلی می‌کند. بشر برای کسب همه علوم در انتظار است. هنر زبان‌های مختلفی دارد که یکی از آنان زبان تفضیلی و تاریخی است، مانند نقاشانی که حرف خود را در آثار عاشورایی و انقلابی نشان می‌دهند.

رجبی در پایان اظهار کرد: هنرمند در مقام آزادی می‌تواند به حقیقت دست پیدا کند. تحقیق و پژوهش در باب هنر برای هنرمند نیست، کتاب‌هایی که برای هنر نوشته می‌شود بخاطر ارتقاء سطح هنر است و برای کسانی است که می‌خواهند از هنر بهره ببرند. اما چرا کتاب می‌نویسیم؟ کتاب یک واسطه است برای اینکه چگونه از استاد استفاده کنیم و چگونه اثر را ببینیم. رسانه و تلویزیون باید کمک کنند که هنر و هنرمند فراموش نشوند.

خانی در بخش دیگر برنامه حرف‌ها و سخنان محمدعلی رجبی را حکمی و فلسفی عنوان کرد و گفت: شاید ما نتوانیم خیلی ملموس و مصداقی با آنان مواجه شویم ولی اصل اساس در همین حرف‌ها است.