عکس و فیلم|

ماجرای خانواده ۹ شهیدی که رهبر انقلاب امروز به آن اشاره کردند

مقام معظم رهبری امروز در دیدار پیشکسوتان و فعالان دفاع مقدس و مقاومت با معظم له به مادر ۹ شهید اشاره کردند و فرمودند: «مادر‌هایی بودند که مادر ۹ یا ۸ یا ۷ شهید بودند؛ این شوخی نیست، اتفاق افتاده است»، اما این خانواده کیست؟

کد خبر: ۱۲۷۷۹۲

چهارشنبه - ۲۹ شهريور ۱۴۰۲ / 29 June 1402

عقیق: صبح امروز چهارشنبه ۲۹ شهریورماه و در آستانه هفته دفاع مقدس، دیدار پیشکسوتان و فعالان دفاع مقدس و مقاومت با رهبر انقلاب برگزار شد. در این دیدار که صبح امروز در آستانه هفته دفاع مقدس برگزار شد، جمعی از طلایه‌داران، خانواده‌های شهدا، هنرمندان، نویسندگان و امدادگران و پیشکسوتان و فعالان دفاع مقدس با حضور در حسینیه امام خمینی(ره) با حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی دیدار کردند.

مقام معظم رهبری در بخشی از این دیدار فرمودند: دفاع مقدس صبغه دینی داشت. وقتی صبغه دینی باشد موجب می‌شود که جوان با شوق شهادت حرکت کند. زندگی‌ها و شرح‌ حال‌های شهدا را بخوانید که شوق شهادت داشتند و آرزوی شهادت داشتند و این نتیجه صبغه دینی است. مادران و همسران راضی می‌شدند که جوانان برای خدا به جبهه بروند؛ مکرر مادران شهیدی از نزدیک زیارت کردم که یک فرزند یا دو فرزندشان شهید شده بود و می‌گفتند حتی اگر ۱۰ فرزند داشتیم به جبهه می‌فرستادیم تا شهید شوند. آن‌ها راست می‌گفتند. در این نمایشگاه اینجا، مادر ۹ شهید را به من نشان دادند، این شوخی است! مادر ۸ شهید قابل تصور است. من در کردستان خانواده‌ای را دیدم که از آن‌ها ۷ نفر به شهادت رسیده بود. این جز عامل دینی چه چیزی می‌تواند باشد.

{$sepehr_media_334238_700_600}

رهبر انقلاب: مادرهایی بودند که مادر ۹ یا ۸ یا ۷ شهید بودند؛ این شوخی نیست، اتفاق افتاده است

حاجیه صفیه گلزاری همسر، خواهر و دختر شهیدان گلزاری به همراه جمعی از فرزندان و برادران و خواهران مجموع خانواده شهید و ایثارگری تشکیل می‌دهند که بدون هیچگونه منت و چشم‌داشتی با تقدیم ۹ شهید در جزیره هرمز زندگی می‌کنند. شهیده فاطمه نیک مادر خانواده آخرین شهیدی بود که جان خود را در فاجعه جنایات آل سعود در سال ۶۶ مکه از دست داد و قبل از وی شهیدان علی و محمد گلزاری در عملیات فتح المبین، شهیدان محمد شفیع مدنی و موسی درویشی در عملیات خیبر، عبدالله دریانورد و غلام گلزاری در عملیات والفجر ۸، حرّ درویشی در عملیات کربلای ۴ و عبدالحسین درویشی در عملیات کربلای ۵ راه شهادت را انتخاب کردند. از این خانواده باز هم دو جانباز و یک ایثار گر روایت گر دوران دفاع مقدس باقی ماندند تا مجموع شهید، جانباز و ایثارگر این خانواده به عدد ۱۲ برسد.

در اولین سفر رسمی مقام معظم رهبری به استان هرمزگان خانواده شهید گلزاری دیداری با ایشان داشتند و اعضاء خانواده گلزاری از شیرینی این دیدار صحبت‌های زیادی کردند و از اشک‌های شوق حاجیه صفیه گلزاری سخن‌ها راندند و این دیدار را شیرین‌ترین خاطره خود در طول زندگی دانستند.

ام‌الشهدا جزیره هرمز

فاطمه نیک در پنجم مهرماه ۱۳۰۰ در جزیره قشم از توابع استان هرمزگان دیده به جهان گشود. پدرش مؤذن مسجد بود و فاطمه در دامان خانواده‌ای معتقد و متدیّن رشد کرد و جانش با آموزه‌های دینی عجین شد؛ آن چنان که بعدها وقتی خود ازدواج کرد و مادر شد، فرزندان رشید و شجاع و باایمان را تربیت کرد و در کنار خانه‌داری به فعالیت در امور مذهبی و مبارزه با استبداد شاهنشاهی پرداخت و پس از پیروزی انقلاب و با شروع جنگ تحمیلی تک تک فرزندانش را عازم جبهه‌های جنگ کرد. صفیه گلزاری با اشاره به ایمان و شجاعت مادرش، درباره اعزام فرزندانش به جبهه گفته بود: «مادرم قلب بسیار بزرگی داشت و برای پیروزی انقلاب اسلامی در جبهه‌های حق علیه باطل از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کرد. فرزندانش را با میل خود راهی جنگ کرد و در طول جنگ چند تن از پسرانش به شهادت رسیدند و به ام الشهدا معروف شد. مادرم در مرداد ماه ۱۳۶۶ عازم حج ابراهیمی شد و در مراسم برائت از مشرکین سینه‌اش آماج گلوله‌های وهابیون شد و در نهم مردادماه ۱۳۶۶ در سن ۶۶ سالگی در شهر مکه مکرمه به فرزندان شهیدش پیوست.»

مادرم ارادت خاصی به حضرت فاطمه زهرا(س) داشت

صفیه گلزاری درباره ارادت مادرش به بانو حضرت فاطمه زهرا(س) گفته بود: «مادرم به حضرت فاطمه زهرا(س) ارادت خاصی داشت. نام مادرش فاطمه، نام خودش نیز فاطمه بود. برای دخترش هم همین نام را انتخاب کرد و برای نوه‌اش هم نام فاطمه را برگزید. در راه اندازی هیئت و مجالس مذهبی پیش قدم بود. برای کودکان و نوجوانان، مدرسه و مکتب‌خانه بر پا می‌کرد تا خواندن و نوشتن بیاموزند و بهتر زندگی کنند. مادرم در نقش یک مشاور می‌کوشید تا مشاجرات بین زن و شوهر ها را فیصله دهد و آنان را به کانون گرم خانواده بازگرداند. معمولا به خانه هایشان می‌رفت و با خودش شادی می‌برد. می‌گفت و می‌خندید و دو طرف را آشتی می‌داد. مردان را به غیرت و شجاعت و زنان را به حجاب و شوهر دوستی سفارش می‌کرد.»