پای درس آقا|

امام رضا(ع) در سخت‌ترین دوران، معارف اسلامی را توسعه داد

رهبری می‌فرمایند: امام رضا(ع) توانستند در شرایط دشوار خلفای عباسی، خطّ روشن سیره‌ نبوى و معارف قرآنى و اسلامى را بین جامعه‌ مسلمین توسعه دهند و دل‌ها را به مکتب اهل‌بیت(ع) و به خاندان پیغمبر(ص) نزدیک کنند.

کد خبر: ۱۲۷۷۴۸

شنبه - ۲۵ شهريور ۱۴۰۲ / 25 June 1402

عقیق: یکی از وجوه تضلع و جامعیت رهبری، تسلط ایشان بر مباحث تاریخ اسلام است. آنچه که در ادامه می‌خوانید مختصری از سخنان ایشان در باب حیات سیاسی اما رضا است.

دوران امامت حضرت رضا(ع) برهه‌ای طلایی بود

اگرچه در زندگى مبارک ائمّه (علیهم‌السّلام) در طول ۲۵۰ سال دوران امامت، نقاط برجسته و ممتاز زیاد است که هرکدام از این‌ها درخور آن است که مورد تحلیل و توجّه و تفسیر و بازیابى قرار بگیرد، ولى دوران امام هشتم (سلام‌اللَّه‌علیه) یکى از برترین دوران‌ها در این زمینه است. شروع امامت امام هشتم (سلام‌اللَّه‌علیه) در دوران سلطه‌ قاهرانه‌ هارون‌الرّشید بود، بعد از شهادت مظلومانه‌ موسى‌بن‌جعفر در زندان، و فشار عجیبى بر هر کسى که اندکى از خواسته‌هاى دستگاه حکومت سرپیچى می‌کرد برقرار بود. در یک چنین موقعیّتى امام هشتم (سلام‌اللَّه‌علیه) به امامت رسیدند.

توسعه معارف اسلامی در دوران دشوار امامت امام رضا(علیه‌السلام)

در روایت دارد که کسى از اصحاب گفت که این جوان، این فرزند موسى‌بن‌جعفر این مسئولیّت را به‌عهده گرفته است درحالى‌که «وَ سَیفُ هارونَ یُقَطِّرُ الدَّم»؛ خون از شمشیر هارون می‌چکد، در یک‌چنین وضعیّتى. این بزرگوار توانستند در همان شرایط دشوار، خطّ روشن سیره‌ نبوى و معارف قرآنى و اسلامى را بین جامعه‌ مسلمین توسعه بدهند و دل‌ها را به مکتب اهل‌بیت و به خاندان پیغمبر نزدیک کنند. تا نوبت می‌رسد به مأمون و ماجراى اصرار و فشار فراوان براى کشاندن آن بزرگوار از مدینه به مروْ، به خراسان - آن‌روز مروْ پایتخت حکومت عبّاسى بود؛ یعنى مرکز حکومت را از بغداد منتقل کرده بودند به مروْ، که البتّه بعداً دوباره برگشت به بغداد - که مرکز سیاست عبّاسى بود.

تفصیل خواسته‌هاى مأمون و دستگاه خلافت از اینکه انگیزه‌ او از این دعوت و از این فشار و این اصرار و کشاندن امام هشتم چه بود، طولانى است؛ او یک محاسبه‌اى کرده بود که این محاسبه صرفاً سیاسى بود و براى تحکیم پایه‌هاى قدرت و به ضعف کشاندن حرکتِ معرفتِ اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) و کارى که این بزرگوارها میکردند، سیاست او این بود. در مقابل این حرکت سیاسى و زیرکانه‌ مأمون، امام هشتم (سلام اللَّه علیه) یک برنامه‌ى مدبّرانه‌ الهى را طرّاحى کردند و عمل کردند و پیش بردند که نه فقط خواسته‌هاى دستگاه خلافت برآورده نشد، بلکه درست بعکس، موجب رواج و گسترش فکر معارفىِ قرآنى و منتسب به اهل‌بیت در اقطار دنیاى اسلام شد. یک حرکت عظیم، با توکّل به خداى متعال، با تدبیر الهى، با آن نگاه نافذ وَلَوى، امام هشتم (سلام اللَّه علیه) توانستند این نقشه‌ خصمانه‌ دستگاه سیاسىِ قاهر و هتّاک و ظالم را درست بعکس و در جهت منافع حقّ و حقیقت برگردانند. این یک فصل برجسته‌اى از تاریخ ائمّه (علیهم السّلام) است.۱۳۹۳/۰۶/۱۶