آیت الله هاشمی علیا:

برتری جویی بر دیگران، انسان را مشمول حکم انسان‌های قارون صفت قرار می‌دهد

مؤسس حوزه علمیه حضرت قائم (عج) گفت: حرص در عبادات و علم خوب است اما به شرطی که مانع از «کار» و فعالیت اقتصادی در جهت اهداف متعالی نشود.

کد خبر: ۱۲۶۱۶۸

چهارشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 20 February 1402

عقیق: آیت الله هاشمی علیا مؤسس حوزه علمیه حضرت قائم (عج) در جلسه درس اخلاق و در ادامه مباحث خود پیرامون دعای امام سجاد (ع) در باب استعاذه به خدا از رذائل اخلاقی، قبض و بسط‌های موجود در زندگی انسان را امتحان الهی دانست و اظهار داشت: در این امتحان است که معلوم می‌شود انسان در قبض چگونه عمل می‌کند و در بسط چه رفتاری خواهد داشت. آیا در بسط، طغیان می‌کند و در قبض، ناشکری یا در بسط و قبض هر دو شاکر است.

وی با اشاره به این مطلب که گاه دارایی‌ها برای انسان مفید نیست و موجب طغیان می‌شود، خاطر نشان کرد: در ماجرای قارون، همان‌ها که با دیدن ثروت قارون حسرت خورده بودند که کاش ما هم مثل او بودیم، بعد از مشاهده هلاکت قارون گفتند لولا أن منّ الله علینا.... اگر منت خدا بر ما نبود، ما هم مثل او طغیان می‌کردیم.

این استاد اخلاق، با اشاره به این نکته که گناه و معصیت جنگ با خداست و در جنگ با خدا عاقبت خوب و رستگاری نیست، گفت، گاه خدا به انسان مهلت می‌دهد اما نهایتاً کسی که اهل جنگ با خداست، زمین خواهد خورد.

هاشمی علیا با استناد به آیات الهی به نتیجه گیری پایانی داستان قارون پرداخت و گفت: مطابق این آیات خداوند می‌فرماید: سرای آخرت با همه عظمت آن، مخصوص آنانی است که در دنیا به دنبال علو و فساد در زمین نیستند. مطابق روایات وارده از ائمه معصومین علیهم السلام، علو و برتری جویی بر دیگران، حتی در حد بند کفش نیز انسان را مشمول حکم انسان‌های قارون صفت قرار می‌دهد.

وی همچنین بر تلاش مداوم شیطان در انحراف انسان از نیکی‌ها و گرایش او به فسق و گناه و علو طلبی و لزوم تلاش مستمر در رهایی از اغوائات شیطان بخصوص در حوزه مال و حرص به دنیا تأکید کرد.

مؤسس حوزه علمیه حضرت قائم (عج) چیذر، ضمن بیان این نکته که عذاب الهی برای کسانی است که حجت بر آنها تمام شده اما هنوز ایمان نیاورده اند، بیان داشت: در آخر الزمان حجت بر همه تمام است؛ چرا که تحقیق در دین برای همه ممکن است و هیچ حجتی برای کسی باقی نخواهد ماند.

وی با اشاره به این مطلب که حب دنیا اساساً مانع میل به آخرت است، گفت: با این همه، دنیا طلبی اگر با اهداف معنوی مانند دستگیری از بیچارگان، کمک به ارحام، صرف مال در موقوفات و انجام کارهای خیر باشد، خوب و بلکه مورد تأکید است.

این استاد اخلاق ضمن تأکید بر این مطلب که دین ملاک سعادت است و کیفیت استفاده از نعمت‌های الهی را بیان می‌کند، عنوان کرد: چگونگی استفاده از مال و دارایی را نیز دین بیان می‌کند.

این استاد اخلاق در جمع بندی پایانی در مذمت حرص به دنیا و مدح حرص در عبادت و علم و معنویت، به نقش «کار» در فرهنگ دینی تأکید کرد و گفت: حرص در عبادات و علم خوب است اما به شرطی که مانع از «کار» و فعالیت اقتصادی در جهت اهداف پیش گفته نشود.