حجت‌الاسلام رفیعی:

اعتقاد راسخ به صفات الهی، انسان را از گرفتاری در اضطراب و یأس رها می‌سازد

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با تأکید بر این‌که اگر اعتقاد و باور انسان به صفات الهی قوی و مستحکم باشد، در هیچ مرحله‌ای از زندگی گرفتار اضطراب و یأس نخواهد شد، خاطرنشان ساخت: اگر نگاه انسان به دنیا، به‌صورت نگاه عرضی و موقت باشد، تأثیرات تربیتی بسزایی به دنبال خواهد داشت؛ کسی که معتقد باشد خداوند متعال حی القیوم است، هیچ‌گاه ناامید نمی‌گردد.

کد خبر: ۱۲۵۲۹۲

پنجشنبه - ۰۴ اسفند ۱۴۰۱ / 04 December 1401

عقیق: حجت‌الاسلام‌ والمسلمین رفیعی، شب گذشته در محفل معارفی حرم مطهر بانوی کرامت در شبستان امام خمینی(ره)، ضمن گرامیداشت اعیاد ماه مبارک شعبان، شعبان را ماه پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و ماه رحمت و مغفرت دانست و اظهار داشت: ماه شعبان مقدمه ماه رمضان است؛ در این ماه بر روزه، نماز و ذکر باعظمت صلوات تأکید فراوانی شده است.

وی در ادامه جلسه تفسیر آیات نورانی قرآن کریم به آیات نورانی آیةالکرسی اشاره کرد و ابراز داشت: در روایات اسلامی سفارش‌های بی‌شماری نسبت به تلاوت آیةالکرسی، به‌ویژه در شب‌ها شده است؛ آیةالکرسی ۵۰ کلمه است که هر کلمه آن ۵۰ برکت دارد.

رفیعی با تأکید بر این‌که خواندن آیةالکرسی در رفع و دفع شر و بلا بسیار مؤثر است، خاطرنشان ساخت: ۱۲ ویژگی خداوند متعال در آیه‌الکرسی تبیین شده است؛ به‌گونه‌ای که برخی از مفسران قرآن این آیه شریفه را یکی از مهم‌ترین آیات توحیدی قرآن کریم ذکر می‌کنند.

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با اشاره به این‌که هر یک از ۱۲ ویژگی الهی مذکور در آیةالکرسی تمام مکتب‌های انحرافی غیرتوحیدی را نفی می‌کند، یادآور شد: «اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ»؛ الله اسم اعظم الهی است و بیان این جمله اوج توحید الهی است.

عضو هیئت‌علمی جامعةالمصطفی با اشاره به این‌که بیان با اخلاص «لا اله الا الله» انسان را از مخالفت با ذات اقدس الهی بازمی‌دارد، یادآور شد: اخلاص در «لا اله الا الله»، مقابله با تمام اله‌های هوی و هوس، شهوت و دنیاست؛ وقتی اله‌های نفسانی کنار روند، حاکمیت الهی در وجود انسان تجلی خواهد یافت.

وی با تأکید بر این‌که تمام اعمال انسان در دایره توحید بازتعریف می‌گردد، خاطرنشان ساخت: محبوبیت ائمه اطهار علیهم‌السلام به خاطر توحیدشان است و خطبه‌های نهج‌البلاغه امیرالمؤمنین مملو از مباحث توحیدی و اعتقادی است.

رفیعی با اشاره به این‌که ائمه علیهم‌السلام به‌شدت در مقابل غالیان و کسانی که نسبت به اهل‌بیت علیهم‌السلام صفات الهی قائل می‌شدند، ایستادگی می‌کردند، اظهار داشت: «اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ» اساس دین و مکتب ماست.

سخنران محفل معارفی حرم مطهر دومین صفت الهی در این آیه شریفه را حی بودن خداوند متعال دانست و یادآور شد: «وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ»[۱] حی بودن خداوند متعال یعنی ذات اقدس الهی هیچ‌گاه فنا و نابودی ندارد. «الْحَيُّ الْقَيُّومُ» از صفات مهم و کلیدی است که در آن صفات ذات و فعل الهی بیان‌شده است؛ حیات هیچ موجودی جز خداوند متعال قائم‌به‌ذات نیست.

وی در ادامه ضمن اشاره به صفات سلبی و ثبوتی ذات اقدس الهی، ابراز داشت: صفات ثبوتی صفاتی جمال الهی همچون؛ علم و قدرت است که در وجود خداوند متعال وجود دارد؛ صفاتی که در وجود خداوند متعال راه ندارد همچون؛ جسم بودن الله، خوردن و آشامیدن و … به صفات سلبی یا صفات جلال الهی یاد می‌شود.

رفیعی در اشاره به فراز «لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ» آیه‌الکرسی با تأکید بر این‌که این آیه شریفه هر دو نوع صفات جمال و جلال الهی را متذکر شد است، تصریح کرد: خواب ناشی از نیاز جسمانی است؛ حال‌آنکه خداوند متعال نه جسم است و نه نیازی دارد؛ ذات اقدس الهی غنای محض است.

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت افزود: در آیه‌الکرسی می‌خوانیم؛ «لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ»، مالکیت دیگر صفت الهی مذکور در این آیه شریفه است؛ یعنی تمام آنچه در آسمان‌ها و زمین و عالم هستی است، از آن ذات اقدس الهی است.

وی با تأکید بر این‌که اگر اعتقاد و باور انسان به صفات الهی قوی و مستحکم باشد، در هیچ مرحله‌ای از زندگی گرفتار اضطراب و یأس نخواهد شد، خاطرنشان ساخت: باور به مالکیت الهی، اثرات بی‌شماری در زندگی انسان دارد و انسان را در انفاق یاری نموده، غصه از دست دادن مال را برطرف می‌سازد.

این استاد حوزه یادآور شد: اگر نگاه انسان به مال دنیا، به‌صورت نگاه عرضی و موقت باشد، در ما تأثیرات تربیتی به دنبال خواهد داشت و هیچ‌گاه انسان مال دنیا را تکیه‌گاه خود تعریف نخواهد کرد. کسی که معتقد باشد خداوند متعال حی القیوم است، هیچ‌گاه ناامید نمی‌شود، چراکه ذات اقدس الهی را نظاره‌گر تمام افعال و اعمال می‌داند.

رفیعی در بخش پایانی سخنان خود ضمن اشاره به روایتی در رابطه با حقیقت عبودیت و بندگی، با اشاره به این‌که نخستین قدم بندگی این است که آدمی هیچ‌گاه خود را مالک چیزی نداند، اظهار داشت: حقیقت بندگی این است که انسان خود را مدبر و برنامه‌ریز اموراتش نداند و در زندگی امر الهی را اطاعت و نهی الهی را رعایت کند.

[۱] – آیه ۵۸ سوره فرقان