انسان چگونه از جهنم نجات پیدا می‌کند؟

یک کارشناس مذهبی گفت: وقتی انسان گناه می‌کند در حال نزول به درکات جهنم است که میزان این نزول بستگی به گناه و شدت ترک واجبات دارد.

کد خبر: ۱۲۴۹۸۰

چهارشنبه - ۲۸ دی ۱۴۰۱ / 28 October 1401

عقیق: حجت الاسلام‌والمسلمین علوی، کارشناس مذهبی گفت: وقتی انسان گناه می‌کند و اعمال واجبش را ترک می‌کند، در حال نزول به درکات جهنم است که میزان این نزول بستگی به گناه و شدت ترک واجبات و اعمال حرام دارد. بالعکس زمانیکه انسان واجبات را انجام می‌دهد و محرمات را ترک می‌کند، از درکات جهنم بالا می‌آید و نجات می‌یابد.

این کارشناس مذهبی اظهار کرد: برای طی کردن درجات بهشت، باید واجبات و مستحبات را انجام دهد تا به عرش برسد. عرش، عالی‌ترین مرتبه بهشت است که در آنجا خداوند می‌فرماید: (…کُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِی یَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِی یُبْصِرُ بِهِ، وَیَدَهُ الَّتِی یَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِی یَمْشِی بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِی لأُعْطِیَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِی لأُعِیذَنَّهُ)؛ «من گوش او می‌شوم که با آن می‌شنود، و چشم او می‌شوم که با آن می‌بیند، و دستش می‌شوم که با آن می‌گیرد، و پایش می‌شوم که با آن راه می‌رود، و اگر چیزی از من بخواهد به او می‌دهم، و اگر پناه بخواهد پناهش می‌دهم.  یعنی خداوند در بنده‌اش تجلی می‌کند و این بنده اصطلاحاً به آئینه تمام نمای جمال الهی تبدیل می‌شود و این انسان نماینده و مظهر خداوند می‌گردد.

به گفته حجت الاسلام‌والمسلمین علوی، با وجود آیات و روایات بسیاری که انسان را به انجام اعمال صالح دعوت می‌کنند تا به بهشت رود، دیده می‌شود که انسان‌ها از انجام آن طمرد می‌کنند، اما نماز واجب را از ترس نرفتن به جهنم می‌خوانند و نماز مستحبی که سبب رفتن آن‌ها به بهشت می‌شود را نمی‌خوانند. پس این نشان دهنده این است که انسان بیشتر از عذاب می‌ترسد. یعنی بیشتر انگیزه او فرار از عذاب و سختی‌هاست و میل به لذت و آسایش در او کمتر است.

وی افزود: با مثالی مادی بهتر می‌توان این مسئله را درک نمود. وقتی به انسان می‌گویند کرفس موجب تقویت استخوان‌ها می‌شود، ممکن است از خوردن آن امتناع کند و تقویت استخوان‌هایش اهمیتی برایش نداشته باشد، اما اگر گفته شود در صورت نخوردن کرفس سرطان خواهی گرفت، قطعاً آن را می‌خورد، زیرا بشر از درد و رنج بیشتر بیزار است. یعنی انگیزه فرار از سختی‌ها در انسان بیشتر اثر می‌گذارد تا انگیزه و میل به لذت‌ها؛ لذاست که یکی از ادله‌های قرآن برای هدایت بشر، ترساندن او از عذاب و سختی‌هاست.