روایتی خواندنی از خانهٔ استیجاری ساده‌ شهید عجمیان +عکس

جمعه ۲۷ آبان رئیس مجلس راهی منزل شهید شد، من هم خودم را رساندم، خانه‌ای در شهرکی اطراف کمال‌شهر، با همان مختصاتی که در تصاویر بود، اما شاید تنگ‌تر، مفروش‌‌شده با فرش‌های ماشینی چند سال قبل، باورش شاید برای خیلی از مردم سخت باشد...

کد خبر: ۱۲۴۴۱۸

يکشنبه - ۲۹ آبان ۱۴۰۱ / 29 August 1401

عقیق: سیدمحمود رضوی مشاور قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی، روایتی از حضور در خانه پدری شهید روح‌الله عجمیان در استان البرز به‌شرح ذیل منتشر کرده است.

اول

12 آبان، شهرک امیرالمؤمنین(ع) کمال‌شهر کرج، از حوزه بسیج روی موبایلش تماس گرفتند، بسیجی بود اما شغلش کارگری روزمزد کنار گچکار بود، به او خبر دادند عده‌ای آزادراه را شلوغ کرده و دو طرف اتوبان را بسته‌اند، از خیر کار گذشت و برای امنیت مردم با دست خالی همراه دوستانش به میدان رفت، ساعتی بعد تصاویرش خبر اول خبرگزاری‌های کشور بود، ظاهراً امنیت کرج خون می‌خواست و فرزند بیست و چند ساله حضرت روح‌الله برای آرمان‌های انقلاب روح‌الله، جانش را تقدیم کرد.

دوم

تصاویری منتشر شد، هر کدام پیامی داشت، پیام‌هایی از جنس صلابت مادری که بر پیکر پسر اشک نریخت و پدری که برای پسر جامه سیاه بر تن‌ نکرد، اولین چیزی که می‌توانست به ذهن متبادر شود این بود، احتمالاً اینها هم از خودشان هستند، از خانواده‌های حکومت! اما تصاویر بعدی پیام دیگری داشت، آری این‌ها از خودشان بودند! تصویر خانه‌ای محقر، خانه‌ای شبیه خانه‌های حاشیه شهر، ساده،، بی‌ریا، خانه پدر روح‌الله بود. آری اینها از خودشان بودند، از خود لشکریان حضرت روح‌الله و فدائیان سیدعلی، از همان جنس دفاع مقدس

سوم

جمعه 27 آبان رئیس مجلس راهی منزل شهید شد، من هم خودم را رساندم، خانه‌ای در شهرکی اطراف کمال‌شهر، با همان مختصاتی که در تصاویر بود، اما شاید تنگ‌تر، مفروش‌‌شده با فرش‌های ماشینی چند سال قبل، باورش شاید برای خیلی از مردم سخت باشد اما همان خانه هم استیجاری بود، همه جمع از عکاس و خبرنگار تا استاندار و رئیس مجلس، از عظمت این خانواده در خود جمع شده بودند، عظمتی از جنس عظمت امام روح‌الله(ره)، عظمتی که آن‌روزها در حسینیه جماران و این روزها در حسینیه امام خمینی(ره) می‌بینی و ناخودآگاه در خود جمع می‌شوی.

چهارم

پدر و مادر و خواهران و برادران شهید هر کدام لب به سخن گشودند، دریایی از معرفت بودند، برای مردم، امنیت، سلامت و رفاه آنها حرف زدند، آن‌چنان دغدغه مسائل مردم داشتند که انگار خود مستغنی‌اند و باید به فکر دیگران باشند، اما این نبود، با زحمت شبانه‌روز گذران روز می‌کردند، اما کنار مردم برای همرزمان برادر شهید خود نگران بودند، نگران سلامتی آنها که با دست خالی باید با تقدیم جان خود از مردم دفاع کنند.

پنجم

دیدار تمام شد، مادری مفتخر به داشتن دامنی شهیدپرور، پدری سربلند از نان حلالی که به عرق جبین کسب و حاصلش تقدیم فرزندی به انقلاب، خواهری داغدارِ برادر با کلامی ‌زینبی، برادری خجل از جاماندن از برادر، با آرزو و پدر و مادر و سفره مشترک و من خجل از سینه گشاده و مردانگی ولی‌نعمتان انقلاب، مدعی هیچ کسی در کشور نبودند، حتی معترضانی که بانی شهادت جگرگوشه آنها شده بودند.

ششم

روح‌الله و خانواده‌اش مصادیق حرف‌های امام و آقا بودند، همان‌ها که امام روح‌الله(ره) فرموده بودند: «کسانی که بیشترین کشته‌ها را دادند و با نیروی ایمان واقعی و‌‎ ‌‏اعتقاد راسخ؛ باعث پیروزی انقلاب شدند همان کسانی بودند که به هیچ وجه اشرافی و‌‎ ‌‏مرفه نبودند و از طبقۀ پابرهنه بودند.»، و حضرت آقا هم در جایی گفته بودند: «سربازان این انقلاب و لشکر این انقلاب، مستضعفان و پابرهنگان و همچنین قشر جوانند.»، آری این‌ها ولی‌نعمتان این کشورند، در مسیر بازگشت یک جمله کلیدی از آقای قالیباف شنیدم:

«کسانی که در مسند قدرت و مسئولیت هستند اگر به چیزی غیر از حل مشکلات و مسائل این مردم فکر کنند به‌یقین خائن‌اند».

منبع:تسنیم