پای درس آقا|

مباهله مظهر ایمان و اتکا به حقانیت اسلام است

حضرت آقا می‌فرمایند: مباهله در واقع مظهر اطمینان و اقتدار ایمانی و تکیه‌ بر حقّانیّت است و این، آن چیزی است که ما همیشه به آن احتیاج داریم.

کد خبر: ۱۲۳۱۵۶

يکشنبه - ۰۲ مرداد ۱۴۰۱ / 02 May 1401

عقیق: بیست و چهارم ذی‌الحجة مصادف است با سالروز واقعه مباهله. روزی مهم در تاریخ اسلام که خداوند به وسیله پیامبر و اهل‌‌بیتش حقانیت و راستی دین الهی اسلام را به نصرانیان نجران نشان داد.

در ادامه سخنان رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای را در این باره می‌خوانید.

ایمان مباهله‌گونه باید داشت

این دهه‌ آخر ذی‌حجّه بلکه نیمه‌ دوّم ذی‌حجّه؛ روزهای مهمّی از لحاظ تاریخ اسلام و حوادث تاریخی اسلام است. روز بیست‌وچهارم بنا بر مشهور، روز مباهله و همچنین روز نزول آیه‌ ولایت در حقّ امیرالمؤمنین (سلام‌‌الله‌علیه)؛«اِنَّما وَلِیُّکُمُ اللهُ وَ رَسولُه وَ الَّذینَ ءامَنُوا الَّذینَ یُقیمونَ الصَّلاةَ وَ یُؤتونَ الزَّکاةَ وَ هُم راکِعون» است. مباهله ـ که یاد آن را باید گرامی داشت و بسیار مهم است ـ در واقع مظهر اطمینان و اقتدار ایمانی و تکیه‌ بر حقّانیّت است و این، آن چیزی است که ما همیشه به آن احتیاج داریم.

امروز هم ما احتیاج داریم به همین اقتدار ایمانی و همین تکیه‌ بر حقّانیّت خودمان. چون در راه حق داریم حرکت می‌کنیم، به(ایمان و اقتدار الهی) این باید در مقابل دشمنی دشمنان و دشمنی استکبار تکیه کنیم و الحمدلله تکیه هم می‌کنیم؛ از این جهت، ملّت ایران، افکار عمومی، سرجمع گرایش‌های مردمی کشور ما همین است که چون حقند، چون در راه درست دارند حرکت می‌کنند، یک اطمینان عمومی‌ای بحمدالله وجود دارد. (۱۳۹۷/۰۶/۱۵)

مسأله مباهله، توحید است

دهه‌ سوّم هم باز دهه‌ای است که در آن هم حوادث مهمّی وجود دارد؛ از جمله و شاید مهم‌ترینش داستان مباهله است که آنجا هم مسأله، مسأله‌ توحید است؛ یعنی بحث پیغمبر با مسیحیان آن روز، نصارای نجران که به مباهله منتهی شد، بحث درباره‌ حضرت عیسیٰ بود که حضرت می‌فرمودند حضرت عیسیٰ بنده‌ خدا و پیغمبر خدا است، آنها چیزهای دیگری می‌گفتند؛ قرار شد مباهله کنند که بعد در قضایای مباهله که معروف است و شنیده‌اید آنها مجبور شدند عقب‌نشینی کنند. (۱۳۹۹/۰۵/۱۰)

برای اظهار حقیقت باید از خانواده و عزیزان هم گذشت

روز مباهله، روزی است که پیامبر مکرم اسلام، عزیزترین عناصر انسانی خود را به صحنه می‌آورد. نکته‌ مهم در باب مباهله این است: «و انفسنا و انفسکم» در آن هست؛ «و نساءنا و نساءکم»در آن هست؛ عزیزترین انسان‌ها را پیغمبر اکرم انتخاب می‌کند و به صحنه می‌آورد برای محاجه‌ای که در آن باید مایز بین حق و باطل و شاخص روشنگر در معرض دید همه قرار بگیرد. هیچ سابقه نداشته است که در راه تبلیغ دین و بیان حقیقت، پیغمبر دست عزیزان خود، فرزندان خود و دختر خود و امیرالمؤمنین را - که برادر و جانشین خود هست - بگیرد و بیاورد وسط میدان؛ استثنایی بودن روز مباهله به این شکل است. یعنی نشان دهنده‌ این است که بیان حقیقت، ابلاغ حقیقت، چقدر مهم است؛ می‌آورد به میدان با این داعیه که می‌گوید بیائیم مباهله کنیم؛ هر کدام بر حق بودیم، بماند، هر کدام بر خلاف حق بودیم، ریشه‌کن بشود با عذاب الهی. (۱۳۸۸/۰۹/۲۲)