با چه سلاحی به مبارزه تنبلی برویم؟

یکی از کارهایی که در آموزه‌های دینی از آن نهی شده، کسالت و تنبلی است و ائمه (ع) از این خصلت نکوهیده به خداوند پناه می‌بردند.

کد خبر: ۱۲۲۶۶

سه‌شنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۲ / 12 June 1392

عقیق:در احادیث و روایات اسلامی بر پرهیز از دو خصلت «بی‏‌حوصلگی و تنبلی» توصیه شده زیرا اگر کم‏ حوصله باشی بر حق شکیبایی نکنی و اگر سست و تنبل باشی حقّی را ادا نکنی.

پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد(ص) در تشریح نشانه‌های شخص تنبل می‌فرمایند: «نشانه‌های شخص تنبل چهار چیز است: 1_به قدری از خود سستی نشان می‌دهد که کارش به کوتاهی در کارها می‌کشد. 2_ آنچنان در کارها کوتاهی می‌کند که کارها را ضایع می‌نماید. ۳ _ضایع نمودن کارها، او را به گناه می‌کشد.4_ از انجام وظیفه، دلتنگ می‌گردد.»(1)

امام علی(ع) نیز به تأخیر افکندن کار را از نشانه‌های تنبلی می‌دانند.(2)

ایشان همچنین درباره این‌که با چه سلاحی باید به مبارزه تنبلی برویم؟ می‌فرمایند: «با عزم و اراده، به مبارزه سستی بروید»(3)

امام علی(ع) همچنین فرمودند: «مؤمن به آنچه ماندنی است راغب است و از آنچه رفتنی است رویگردان ... از تنبلی به دور است و پیوسته سرزنده و کوشاست.»(4)

پی نوشت ها:

1_( امالی صدوق، ص 636 / حکمت‏نامه جوان: ص 264)

2_(غررالحکم: 4471 منتخب میزان الحکمة: 492)

3_(غررالحکم: 5927 منتخب میزان الحکمة: 492)

4_(بحارالأنوار: 78 / 26 / 92 منتخب میزان الحکمة: 492)

منبع:ایسنا

211008