دعا یا طبابت کدام راه درمان است؟

به حکم عقل رجوع به صاحبان تخصص در رشته های گوناگون واستفاده از تخصص افراد در رفع نیاز ها در جامعه بشری یکی از قوانین غیر قابل انکار در عالم حیات است .

کد خبر: ۱۲۱۵۸

چهارشنبه - ۱۳ شهريور ۱۳۹۲ / 13 June 1392

عقیق: پزشکان در بریتانیا به بیماران مبتلا به اچ آی وی هشدار داده اند تا به جای دارو سراغ درمانهای معنوی نروند. اخیراً کشیش یک کلیسا که شاخه خاصی از مسیحیت را تبلیغ می کند به پیروان خود گفته بود به جای مصرف دارو، دعا کنند و آب بخورند.

این درحالی است که به حکم عقل  رجوع به صاحبان تخصص در رشته های گوناگون واستفاده از تخصص افراد در رفع نیاز ها در جامعه بشری یکی از قوانین غیر قابل انکار  در عالم حیات است .

البته حل مشکلات بشری گاهی نیازمند اتحاد این تخصص ها و نیز عنایات وتوجهات الهی است .که نگاه یک بعدی به حل هر گونه مشکلی نگاهی ناقص و اشتباه است و درهیچ یک از ادیان الهی به این نوع درمان که این کشیش مسیحی به آن توصیه کرده است  سفارش نشده است .

لذا باید توجه داشت که آیاصرف دعاکردن  با مراحل  درمان یک بیماری  قابل مقایسه  است و می توان به شکل یک بعدی به این مسئله نگاه کرد ؟

دعا در سراسر تمدن انسان و در تمام فرهنگ ها و ادیان وسیله ای برای رهایی از گرفتاری ها، درماندگی ها، تحقق آرزوها و درمان آسیب های بدنی و روانی بوده است. در قرآن کریم موارد فراوانی از توسل ودعا کردن  پیامبران و مردم ذکر شده است  (1) اما هرگز دعا تنها راه برای رفع مشکلات وحتی بیماری ها معرفی نشده است.

وبلکه روایات  بسیاری داریم که به وجود پزشک در زندگی فردی انسان ها تاکید دارد برای نمونه به روایتی از امام صادق(ع)اشاره میشود .حضرت می فرمایند :

«لا يَستَغنى أَهلُ كُلِّ بَلَدٍ عَن ثَلاثَةٍ يُفزَعُ إِلَيهِم فى أَمرِ دُنياهُم وَآخِرَتِهِم، فَإِن عَدِموا ذلِكَ كانوا هَمَجا: فَقيهٌ عالِمٌ وَرِعٌ وَأَميرٌ خَيِّرٌ مُطاعٌ وَطَبيبٌ بَصيرٌ ثِقَةٌ؛»
مردم هر شهرى به سه چيز نيازمندند كه در امور دنيا و آخرت خود به آنها رجوع كنند و چنانچه آن سه را نداشته باشند گرفتار جهل و نابسامانى مى شوند: دين شناسِ داناىِ پرهيزكار، حاكم نيكوكارى كه مردم از او اطاعت كنند و پزشك بصيرِ مورد اعتماد.(2)

پس به خوبی می توان متوجه شد که، وجود یک پزشک معالج   هیچ منافاتی با مسئله دعا برای رفع مشکلات جسمی وروحی ندارد .وبلکه رجوع به پزشک وگذراندن دوران درمان به همراه استعانت ازخداوند برای رفع بیماری در طول هم هستند ونه در عرض هم .

به طور کلی خاستگاه و پشتوانه تمام احکام دین از جمله، نماز و دعا در آن است که فرد، عاقل، بالغ و مختار باشد و خدا را محرم اسرار خود و حاضر بداند ونسبت به حل مشکلات روحی وجسمی  خو داز آن استمدا کند این همان است که در درمان از بیمار انتظار داریم که آزادانه، آگاهانه، ومختار به طبیب  مراجعه کند.

لذا به هیچ وجه در آیات الهی دعا به تنهایی ما را از رجوع به متخصص در امور مختلف بی نیاز نمی کند.

پی نوشت ها:

(1)دعای حضرت  زکریا: رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً (آل عمران، آیه 34).

دعای حضرت سلیمان: قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِی وَهَبْ لِی مُلْکا لاَ یَنْبَغِی لاَِحَدٍ مِنْ بَعْدِی (ص، آیه 35).

(2)تحف العقول ص321

منبع: جام نیوز

212009