حجت الاسلام رفیعی:

پروردگار خریدار جان شهید است/ اولیای الهی آرزوی شهادت دارند

استاد حوزه علمیه گفت: شهید خریدارش خداوند است از این رو با این امتیازاتی که شهدا به دست می‌آورند انسان نباید برای آنان غصه بخورد بلکه باید به مقامی که به دست آوردند باید غبطه خورد.

کد خبر: ۱۲۱۳۷۴

جمعه - ۲۴ دی ۱۴۰۰ / 24 October 1400

عقیق:حجت الاسلام ناصر رفیعی در یادواره شهدای فاطمیون و زینبیون که در آستان مقدس حضرت معصومه برگزار شد، اظهار کرد: اولیا الهی تأسف می‌خوردند که چرا شهادتشان دیر شده و دیگران به شهادت رسیدند و آنها هنوز شهید نشده‌اند؛ امیرالمؤمنین (ع) در خطبه ۱۵۶ نهج البلاغه آیه ۲۳ سوره احزاب را می‌خواندند و اشک می‌ریختند که چرا به شهادت نمی‌رسند.

وی افزود: پیامبر (ص) فرمودند قسم به کسی که جانم در دست او است وقتی شهدا وارد صحرای محشر می‌شوند انبیا به احترام آنها قیام می‌کنند و در روایت است که اولین قطره خون شهید که به زمین ریخته می‌شود ۷ جایزه به او می‌دهند که اولینش بهشت است.

این کارشناس مذهبی با بیان اینکه برای شهدا نباید غصه بخوریم گفت: شهید نه تنها چیزی را از دست نداده بلکه رشد کرده و به مقامی رسیده است که خریدارش خداوند است بنابراین با این امتیازاتی که شهدا به دست می‌آورند جای غصه خوردن نیست اگرچه که جای غبطه خوردن وجود دارد و باید به این مقام و عظمت آنها غبطه خورد.

وی درادامه بحث تفسیری هر هفته خود با اشاره به تفسیر آیه ۲۲۴ سوره بقره، ابراز کرد: این آیه در مذمت قسم خوردن است و می‌فرماید برای ترک کار خیر نباید قسم خورد و این قسم‌ها نافذ نیست که انسان قسم بخورد دیگر صله رحم انجام ندهد یا انجام کار خیر را ترک کند.

رفیعی با بیان اینکه اصل قسم خوردن خوب نیست و امیرالمؤمنین (ع) نه برای حرف راست و نه برای دروغ قسم نمی‌خوردند، گفت: روزی فردی علیه امام مجتبی علیه السلام ادعا کرد که شما به من ۵۰۰ درهم بدهکار هستید؛ امام فرمودند من به تو بدهکاری ندارم، ولی برخی از منافقان همراه آن فرد بودند و شهادت دادند که امام به او بدهکار هستند؛ دو طرف نزد شریح قاضی رفتند و شریح به امام گفت شما اگر یک قسم بخورید که بدهکار نیستید من به نفع شما حکم می‌دهم ولی امام فرمودند من برای مال دنیا قسم نمی خورم و آن ۵۰۰ درهم را به آن فرد دادند اگرچه که آن فرد مرد و نتوانست از آن پول بخورد.

وی ادامه داد: امام سجاد علیه السلام همسری اختیار کردند که ناباب از کار درآمد و ناصبی بود؛ بعد که امام فهمیدند او را طلاق دادند و مهریه‌اش را هم به او دادند؛ آن زن بعد از طلاق از امام شکایت کرد که مهریه من را نداده‌اند، امام به قاضی فرمودند من مهریه‌اش را داده‌ام و او دروغ می‌گوید، ولی قاضی گفت شما باید قسم بخورید که مهریه را داده‌اید؛ امام فرمودند من برای مال دنیا قسم نمی‌خورم و یک بار دیگر مهریه او را پرداخت کردند.

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه بعضی افراد تکیه کلامشان قسم است و قصدی دردل ندارند، گفت: خداوند در این آیه می‌فرماید این جور قسم‌ها اثری ندارد و ما آن چیزی را مؤاخذه می‌کنیم که در قلوب افراد است.

منبع:مهر