حکایت جالب آیت الله ضیاءآبادی از حلم و بردباری:

فرزند فاطمه به ما زينت بخشيد...

مرحوم شيخ جعفر كبير (رض) معروف به كاشف ‌الغطاء ، كه از اعاظم فقهاي مذهب است، بسياري از روزها در مسجد پول ميان فقرا تقسيم مي‌كرده است. روزي بين دو نماز ظهر و عصر سيّد فقيري آمد و از شيخ تقاضاي كمك مالي كرد. شيخ فرمود: متأسّفانه دير آمدي، پول تمام شده است، فردا بيا. سيّد از اين حرف عصباني شد...

کد خبر: ۱۱۶۲

دوشنبه - ۱۰ مهر ۱۳۹۱ / 10 July 1391

مرحوم شيخ جعفر كبير (رض) معروف به كاشف ‌الغطاء ، كه از اعاظم فقهاي مذهب است، بسياري از روزها در مسجد پول ميان فقرا تقسيم مي‌كرده است.

روزي بين دو نماز ظهر و عصر سيّد فقيري آمد و از شيخ تقاضاي كمك مالي كرد. شيخ فرمود: متأسّفانه دير آمدي، پول تمام شده است، فردا بيا. سيّد از اين حرف عصباني شد و آب دهان خود را جمع كرد و به ‌صورت شيخ انداخت. معلوم است كه اهانت بزرگي كرده. آن هم در مسجد و در حضور جمعيّت.

مردم كه همه از ارادتمندان شيخ بودند، سخت برآشفتند و خواستند برخيزند و او را تأديب كنند، ولي شيخ پيش دستي كرد و اول، لبخندي به روي سيد زد و بعد،با كمال بشاشت دست خود را آورد و آب دهان سيّد را به ‌صورت خود ماليد و گفت: بَه‌بَه! فرزند فاطمه به ما زينت بخشيد!

آنگاه از جا برخاست و دامن خودش را گرفت و بنا كرد در ميان صف‌ هاي جماعت گرديدن، در حالي كه مي ‌گفت: هر كه براي ريش شيخ احترام قائل است، پول به دامنش بريزد.

پول زيادي جمع شد، همه را به دامن آن سيّد ريخت و صورتش را بوسيد و گفت: از من نزد مادرت فاطمه شفاعت كن.
اين كار را نمي‌توان توجيه كرد، جز با همان جمله‌ي «مُنْتَهَي الْحِلْم» كه ما در زيارت جامعه مي‌خوانيم... اين در تصوّر ما نمي‌گنجد.

منبع : وارثون

212113