جزئیات نامه آیت‌الله‌سیستانی به حسنی مبارک

پایگاه حرم مطهر امام حسین علیه السلام به انتشار نامه آیت الله سیستانی مرجع عالیقدر شیعیان به حسنی مبارک رئیس جمهور وقت مصر پرداخت که در آن به میهن دوستی مردم عراق و منطقه اشاره شده است.

کد خبر: ۱۱۰۰۸۷

يکشنبه - ۱۷ آذر ۱۳۹۸ / 17 September 1398

عقیق:پایگاه حرم مطهر امام حسین علیه السلام به انتشار نامه آیت الله سیستانی مرجع عالیقدر شیعیان به حسنی مبارک رئیس جمهور وقت مصر پرداخت که مربوط به سال 2006 است.

در این نامه خطاب به حسنی مبارک آمده است:

با تعجب فراوان شنیدیم که شما در گفتگو با شبکه العربیه تصریح کردید که اغلب شیعیان عراق و منطقه به کشورهای خود وفادار نیستند و این سخنی است که میهن دوستی ده ها میلیون نفر از مردم این منطقه و خدمات آنها به میهن های خویش را زیر سؤال می برد.

در ادامه این نامه آمده است: چنین دیدگاهی در واقع بی اعتنایی به واقعیت های تاریخی نزدیک و معاصر در بیشتر این کشورها مانند عراق و لبنان و کویت و بحرین است؛ چگونه می توان جهاد میلیون ها نفر عراقی در انقلاب "العشرین" و ایستادگی آنها در برابر اشغالگری بریتانیا و دفاع آنها از میهن خود را از یاد برد و همچنین در مورد مقاومت مردم لبنان که منجر به آزادی بیشتر سرزمین آنها از اشغال اسرائیل شد و مقاومت بخش زیادی از مردم کویت هنگامی که کشورشان مورد حمله و تجاوز قرار گرفت و همچنین موضع قاطع مردم بحرین در همه پرسی استقلال این کشور!

این دیدگاه [شما] همچنین به میهن دوستی رهبران دینی و سیاسی و فکری و فرهنگی برجسته نیز خدشه وارد می کند در صورتی که این رهبران نقش مهمی در کشورهای خود دارند و به صورت فعال در آزادی و استقلال و پیشرفت کشورهای خود نقش داشته اند و در این راه از فدا کردن جان و خانواده و مال خود دریغ نکرده اند.

در ادامه نامه آیت الله سیستانی آمده است: چنین دیدگاهی بسیار خطرناک است، به ویژه به این خاطر که در زمانی مطرح شد که منطقه شرایط بسیار حساس و پیچیده ای را پشت سر می گذارد و تلاش های زیادی برای تجزیه کشورهای متعدد منطقه و ایجاد درگیری های طایفه ای و نژادی در کشورها صورت می گیرد و موانع زیادی بر سر راه افراد وفادار و خواستار وحدت و ثبات وجود دارد و خطرناک ترین نکته در این دیدگاه این است که تعامل میان میلیون ها نفر از اهالی این کشورها را تحت تاثیر قرار داده و موجب کاهش حقوق شهروندی آنها در زمینه سیاسی یا اجتماعی و حتی فکری و فرهنگی می شود و علاوه بر این موجب ایجاد فضای پرتنش و درگیری و افزایش خونریزی ها و بی ثباتی و توقف توسعه و پیشرفت تمام منطقه خواهد شد.

منبع:حوزه