عالمي كه اسرار علوم غريبه را از كلمات امام علي(ع) استخراج كرد +عكس

از جمله كتابهاي ابن فهد حلي، «استخراج الحوادث...» است كه در در اين كتاب برخي از اسرار علوم غريبه مانند خروج چنگيز و پديد آمدن اسماعيل صفوي را از كلمات معجزه آميز علي (ع) كه در صفين بعد از شهادت عمار فرموده است، استنباط و استخراج نموده است.

کد خبر: ۱۰۷۷۶

دوشنبه - ۰۷ مرداد ۱۳۹۲ / 07 May 1392

عقیق: در ضلع جنوبي حرم مطهر سيدالشهدا(ع) و در خياباني با نام «شارع القبلة» آرامگاه عارف و زاهدي قرار دارد كه نام او در ميان ديگر اساتيد فقه و سير و سلوك مي‌درخشد.

احمد بن فهد حلي اسدي(۷۵۷ - ۸۴۱) از جمله شاگردان شهيد اول و فخر المحققين است و تاليفات فقهي معتبري از جمله «المهذب البارع» كه شرح «المختصر النافع» محقق حلي است را مي‌توان نام برد. شهرت بيشتر او در اخلاق، دعا و سير و سلوك است و كتاب مشهور او در اين زمينه، «عده الداعي» است.

آثار و تاليفات او حكايت از مقامات باطني و معنوي او مي‌نمايد، كه برخي از آنها به ترتيب زير است:

1. آداب الداعي.

2. الادعيه و الختوم.

3. استخراج الحوادث و بعض الوقايع المستقبله من كلام امير المؤمنين (ع) فيما انشاه في صفين بعد شهاده عمار بن ياسر در اين كتاب برخي از اسرار علوم غريبه مانند خروج چنگيز و پديد آمدن اسماعيل صفوي را از كلمات معجزه آميز علي (ع) كه در صفين بعد از شهادت عمار فرموده است، استنباط و استخراج نموده است.

صاحب روضات الجنات در شرح زندگي اين عالم وارسته مي نويسد:

عالم عارف پر از اسرار، كاشف اسرار فضائل، جمال الدين ابوالعباس احمدبن شمس الدين محمد بن فهد اسدي حلي، در اثر شهرت و اعتبار، بي نياز از توصيف و تعريف مي‌باشد وي جامع معقول و منقول، فروع و اصول ظاهري و باطني و علم وعمل است او از شاگردان شهيد اول و فخر محققان است، و از شيخ مقداد سيوري و علي بن خازن حائري و ابن متوج بحراني، و از سيد جليل نقيب، بها الدين ابوالقاسم علي بن عبدالحميد نيلي صاحب كتاب الانوار الالهيه اجازه روايتي دارد و پيش مااجازه نامه اي موجود است كه به خط فرزند شهيد ثاني، يا پسرش محمد است (و ازاين دو كنار نيست) و مضمون آن چنين است: احمد بن محمد بن فهد، از رجال متاخر عصر ما و يكي از مدرسين زينبيه درحله سيفيه، و يكي از رجال علم، خير، صلاح و بذل و بخشش و جود مي باشد او از من كسب اجازه نمود، پس به او در مورد تاليفات و روايات خويش اجازه دادم.

ابن فهد در سالهاي آخر عمر به كربلا هجرت كرد و در آن ديار مرجعي پرنفوذ و والامقام ياد شده است. بررسي استفتاءات مختلفي از او شده نشانگر والايي موقعيت و منزلت وي در آن زمان است. او از زيارت سيد الشهدا عليه السلام و فيوضات آن پاك بهره مند بوده ادب محضر را هرگز از دست نداد. عشق، ادب و معرفت او نسبت به مقام نوراني ولايت او را به خضوعي غير قابل توصيف واداشته بود. در اين باره گفته اند: ابن فهد هرگز زمين كربلا را به قضاي حاجتش آلوده نكرد تا حرمت حرم را حفظ كرده باشد و حريم آن پاك و معطر بماند.

امروزه بر سر مزار اين عالم وارسته، گنبد و بارگاهي قرار دارد كه در كنار آن نيز، حوزه علميه اي به نام او نيز در حال فعاليت مي‌باشد.

211008