یک کارشناس مهدوی بیان کرد:

شرط اجابت دعای «يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ»

حجت الاسلام نائینی با بیان اینکه خدا در حدیث معروف «فرشته داعی» بندگان را به همنشینی، آمرزش و اجابت دعاهای شان وعده داده است، گفت: واسطه ای که می توان در ماه رجب به در خانه خدا برد و به زمره رجبیون وارد شد، غیر از ولی خدا نیست.

کد خبر: ۱۰۴۷۴۸

يکشنبه - ۱۹ اسفند ۱۳۹۷ / 19 December 1397

عقیق: به منظور بررسی راه های بهره مندی از خیرات دنیا و آخرت که در دعای معروف ماه رجب «یا مَنْ اَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ، وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ شَرٍّ ...» آن را طلب می کنیم و نیز شیوه قرب در ماه خدا با حجت الاسلام «مرتضی نائینی»، کارشناس مهدوی به گفت وگو پرداخته ایم که مشروح آن تقدیم حضورتان می شود:

ماه رجب از نظر عظمت و بزرگی و دامنه و عمق اثرگذاری چه شان و جایگاهی دارد و این شان و عظمت از چه چیز ناشی می شود؟

رجب ماهی است که خدای متعال جنگ با دشمنان را در آن حرام کرده و این ممنوعیت برای آن است که همه انسان ها در امن و امان باشند و هر کس می خواهد به مقام انس برسد، لذا این ضرر بزرگی است که در ماه رجب قلب را نسبت به عظمت آن متذکر نکنیم.

باید دل و جان را متذکر شویم که حرمت جنگ با دشمنان خدا در این ماه قطعا برای رسیدن به فیضی بالاتر است.

مرحوم «آیت الله میرزاجوادآقاملکی» در کتاب «المراقبات» در حدیث معروف به «حدیث فرشته داعی» از پیامبر اکرم(ص) نقل می کند که فرمودند: «خدای متعال در آسمان هفتم ملکی به نام داعی (دعوت کننده) دارد وقتی ماه رجب وارد می شود این فرشته هر شب تا صبح ندا می دهد: «طُوبی لِلذّکِرین طُوبی لِلطّائِعینَ»، خوشا به حال کسانی که در این ایّام و شب‏ها به یاد خدا بوده و ذاکر الله تعالی هستند و از او اطاعت می‏کنند. آن ملک می‏گوید: خداوند شب‏های ماه رجب می‌فرماید: «وَیَقُولُ اللهُ تَعالی اَنَا جَلیسُ مَن جالِسَنی»، من هم‌نشین کسانی هستم که با من هم‌نشین شوند!

«وَ مُطیعُ مَن اَطاعَنی»، این خیلی بالاست! اطاعت می‏کنم کسانی را که از من اطاعت ‏کنند!

«وَ غافِرُ مَن اَستَغفَرَنی»، می آمرزم کسانی را که از من درخواست غفران و آمرزش نمایند!

«اَلشَّهرُ شَهری وَ اَلعَبدُ عَبدی وَ الرَّحمَة رَحمَتی»، این ماه، ماه من است! بنده، بندۀ من است! و رحمت، رحمت من!

«مَن دَعانی فی هذَا الشَّهر ِ اَجَبتُهُ»، هر کس در این ماه، مرا بخواند و صدایم بزند، جوابش می گویم!

«وَ مَن سَئَلَنی اَعطَیتُهُ»، اگر کسی از من درخواستی کند به او عطا می‏نمایم!

«وَ مَن ِ اَستَهدانی هَدَیتُهُ»، اگر کسی از من راهنمایی بخواهد او را راهنمایی می‏کنم!

خوش به حال آنان که اهل ذکر و اهل اطاعت از حق هستند بشارت که خدا من همنشین کسی هستم که همنشین من است، اطاعت می کنم از کسی که من را اطاعت کند، می بخشم کسی را که از من بخشش طلب کند ...»

این عظمت و شان در جامعه منتظر و ساخت سبک زندگی منتظرانه چه آثار و برکاتی دارد؟

شایسته است روح بنده با این ماه متحد شود که در سایه این اتحاد، با صاحب ماه یعنی خدا متحد خواهد شد چراکه اساساً خدا در این ماه بنده را برای خود خالص می کند.

در آغاز ماه رجب حال و هوایی در ما ایجاد می شود که مستعد پذیرش لطف الهی می شویم، این ندا همچون نسیم بر جان مومنان می وزد برای همین است که پیامبر(ص) برای آمادکی درک آن توصیه کرده اند.

مهم آنکه این ماه قبل از اسلام هم مهم و بستر زمانی اتفاقات تاریخی بوده است، چنان که حضرت نوح(ع) کشتی خود را در این ماه حرکت داده اند.

رجب پیش از اسلام نیز نزد اعراب جاهلی ارزش و شان داشته و حرمت آن را رعایت می کرده اند.

ندای فرشته داعی که در واقع انتظار خدا را از بندگان در ماه رجب منعکس می کند، بازگوکننده چه حقایقی است که ما در روزمرگی ها از آن غفلت کرده ایم و حال می توانیم در این فرصت مهیا، دوباره متوجه شان شویم؟

در حدیث ملک داعی حقایق بیشماری نهفته است؛ با این ندا است که کشش و میل به اطاعت در ما در ماه رجب ایجاد می شود، یعنی خدا در ماه رجب با این فرشته داعی، مخلوق را به همنشینی خود دعوت می کند و در سایه ذکر  و یاد الهی و رعایت حرام و حلال است که ما با خدا انس می یابیم.

گاهی ما نمی خواهیم از وسوسه های شیطانی رها شویم اما خدا می فرماید: این ماه فرصتی است که اگر از من فرمانبری کنی منِ خدا تو را اطاعت می کنم: «وَ مُطیعُ مَن اَطاعَنی».

اگر از دریچه رجبی شدن بنگریم حوائج مان روا می شود، یعنی کاری کنیم که حکم خدا با خواست بنده یکی شود، خدایی که عاشق بنده است از او می خواهد که خواسته اش را بگوید تا اجابت شود.

منتظران چگونه می توانند در قیامت مخاطب ندای «این رجبّیون» قرار گرفته و از برکات بودن در چنین رده و زمره ای بهره مند شوند؟

در روایت است که در قیامت و در تنهایی محض که هیچ کس نمی تواند ما را از آن تنهایی بیرون بیاورد، ندا می رسد «این رجبیون؟».

اما درباره اینکه چطور می توان به زمره رجبیون وارد شد، باید گفت: فضایل، اعمال و بایدهای این ماه را بدانیم و به آنها ملتزم باشیم. چراکه اگر اهل رجبیون باشیم در عالم قیامت هویتی خاص و تکوینی می یابیم.

پیامبر(ص) می فرمایند: رجب ماه بزرگ خدا است و هیچ ماهی از نظر حرمت و فضیلت همچون رجب نیست. و نیز از ایشان است که رجب ماه خدا، شعبان ماه من و رمضان ماه بندگان خدا است.

اختصاص ماه رجب به خدا، به خوبی شان و جایگاه آن را نشان می دهد، هر کس در این ماه استغفار کند خدا او را می بخشد چراکه با استغفار خدا را در قلب جا داده و از خدایی که جامع همه اسماء و صفات برتر است درخواست بخشش می کنیم.

چطور می توان در ماه رجب با این فضایل و شان، با خدا یگانه شد؟

این ماه اگرچه در میان شیعه بسیار عزیز است اما کمتر به این مسئله توجه می شود که بهترین راه ارتباط با خدا انس و ارتباط با حجت خدا است.

در این ماه خواندن دعای «یا مَنْ اَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ» توصیه شده که واسطه بهره مندی از این خیرات امام زمان(عج) هستند چنان که خدا در قرآن می فرماید: «وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ».

واسطه ای که می توان در ماه رجب به در خانه خدا برد و از برکات آن به ویژه ورود به زمره رجبیون بهره برد، غیر از ولی خدا و امام معصوم(ع) نیست.

برای مصونیت از شرور که در دعای ماه رجب «وَ اصْرِفْ عَنِّی بِمَسْأَلَتِی إِیَّاکَ جَمِیعَ شَرِّ الدُّنْیَا وَ شَرِّ الْآخِرَة» درخواست می کنیم، انس و ارتباط با امام زمان(عج) چه جایگاهی دارد؟

اگر بخواهیم از شرور در امان باشیم باید خود را در پناه امام معصوم قرار دهیم و هر شب وقتی فرشته داعی صدا می زند، قلب و باطن ما هم با او هم نوا شود.

باید توجه داشت اگر واقعاً بخواهیم در ماه رجب با خدا ارتباط برقرار کنیم، راه و وسیله اش ولی خدا است چراکه ارتباط با خدا، جز بدر پی ارتباط با ولی خدا محقق نمی شود.

در بسیاری از آیات و روایات ما به همراهی با ولی خدا توصیه شده ایم چنان که در آیه 119 سوره مبارکه توبه می فرماید: «كُونُوا مَعَ الصّادقين» و نیز در زیارت جامعه کبیره اعتقادات مان را عرضه کرده و بیان می کنیم  در همراهی با ولی خدا به مقام عبودیت می رسیم.

باید توجه داشت حرکت عقب تر یا جلوتر از ائمه(ع) ما را به جایی نمی رساند بلکه باید با آنان همراه و همقدم بود و یکی از راه های این همگامی در ماه مبارک رجب، تمسک و اهتمام به اذکار و اوراد به ویژه استغفار است که شیوه همه انبیاء و اولیاء محسوب می شود.

منبع:شبستان