معرفی امام حسن(ع) با لسان خودش!

پس از شهادت امام علی(ع) مردمان کوفه به سان مردم هراسانی که مصیبت بزرگی دیده اند به مسجد هجوم آوردند. امام حسن مجتبی(ع) در میان آن جمعیت عظیم برخاست و اولین سخنرانی خویش را پس ازشهادت پدر بزرگوارش ایراد نمود

کد خبر: ۱۰۴۵۶

دوشنبه - ۳۱ تير ۱۳۹۲ / 31 April 1392

عقیق:پس از شهادت امام علی(ع) مردمان کوفه به سان مردم هراسانی که مصیبت بزرگی دیده اند به مسجد هجوم آوردند. امام حسن مجتبی(ع) در میان آن جمعیت عظیم برخاست و اولین سخنرانی خویش را پس ازشهادت پدر بزرگوارش ایراد نمود و فرمود:

هنگامی که علی(ع) به قتل رسید، حسن بن علی برای مردم سخنرانی کرد و پس  از حمد و ثنای الهی گفت: به راستی که در این شب مردی از میان ما رفت که گذشتگان درعمل بر او پیشی نگرفته و آیندگان به او نرسند، و رسول خدا(ص) چنان بود که پرچم خود را به او می سپرد و او در حالی بود که جبرئیل در طرف راست و میکائیل در طرف چپ او بود، و باز نمی گشت تا خدا او را به فتح و پیروزی برساند، و هنگامی که از دنیا رفت طلای زرد و نقره سفیدی و دینار و درهمی از خود به جای نگذارد، جز هفتصد درهم که از عطایای او زیاد مانده بود و می خواست با آن خدمتکاری برای خاندانش خریداری کند.

آنگاه فرمود: ای مردم هر کس مرا می شناسد که نیازی به معرفی نیست، و هر کس نمی شناسد منم حسن بن علی و منم پسر رسول خدا، و منم پسر وصی و من فرزند بشیر( مژده آور) و منم پسر نذیر( بیم آور) و منم پسر آن کس که مردم را به اذن خدا به حق تعالی دعوت می کرد و منم پسر چراغ تابناک، و منم از خاندانی که جبرئیل بر ما نازل می شود و از نزد ما صعود می کرد،  منم از خاندانی که پلیدی را از آنها دور کرده و به خوبی پاکیزه شان گرداند، منم از خاندانی که خداوند مودت آنها را بر هر مسلمانی واجب کرده(1) و به پیامبرش فرمود:

«بگو من از شما پاداشی نمی خواهم جز مودت و دوستی خویشاوندان، و هر کس کار نیکی انجام دهد ما بر نیکیش بیفزاییم.»(2)

و انجام کار نیک( که خداوند متعال فرموده) همان مودت و دوستی ما خاندان است. امام حسن(ع)در اینجا لیاقت خود بر نشستن بر مسند حکومت اسلام اثبات فرمودند: و لازم به تذکر است اگر این آیه، مشخص و معرف شخصیت زمامداران اسلام نبود معنی داشت که امام(ع) در مقام ایراد سخنرانی در طلیعه زعامت و رهبری خود، به آن اشاره فرماید، و آیه کریمه را مورد استناد قرار دهد.

از مدائنی نقل شده که گفته است:

چون حضرت علی(ع) از دنیا رفت، عبدالله بن عباس به نزد مردم کوفه آمد و گفت: مردم امیر المؤمنین(ع)از دنیا رفت، ولی جانشینی برای خود گذارده که اگر خواهید به نزد شما بیاید!و اگر نخواستید باکی بر کسی نیست.

مردم گریستند و گفتند: ما آماده ایم تا به نزد ما آید.

و چون امام حسن(ع)بیامد، برای مردم سخنرانی کرده، فرمود:

«ای مردم از خدا بترسید که امیران شما و سرپرستان شما ما هستیم، و ماییم «اهل بیت »و خاندانی که خدا درباره ما فرمود: «جز این نیست که خداوند اراده فرموده تا پلیدی را از شما خاندان دور کند و به خوبی پاکیزه تان گرداند».

شیخ صدوق(ره) در امالی نقل کرده شبی که امیرالمؤمنین(ع) به شهادت رسید و جنازه پدر را حسنین دفن نمودند، فردای آن شب امام حسن(ع) به مسجد رفت و برای مردم سخنرانی کرد، و سخنرانی آن حضرت این گونه بود که پس از حمد و ثنای الهی فرمود:

«ای مردم در این شب قرآن نازل شد، در این شب عیسی بن مریم رابه آسمان بردند، و در این شب یوشع بن نون کشته شد، و در این شب پردم امیرالمؤمنین(ع) از این جهان رحلت کرد، به خدا سوگند هیچ یک از اوصیا بر پدرم در رفتن به بهشت پیشی نجسته، و نه هر کس که پس از اوست، و این گونه بود که رسول خدا او را در هر ماموریت جنگی که می فرستاد جبرئیل در سمت راست او و میکائیل در سمت چپ او می جنگیدند و هیچ درهم و دیناری پس از خود به جای نگذارد جز هفتصد درهم که از جیره بیت المال او زیاد و اضافه آمده بود و آن را جمع کرده بود تا خادمی برای خانواده خود خریداری کند.»(3)

همچنین در منبر فرمودند: ما اهل بیت« حزب الله» هستیم که غالب معرفی شده ایم . « فان حزب الله هم الغالبون»(4)

ما عترت رسول الله هستیم که در روایت ثقلین، رسول اکرم(ص) ما را در کنار قرآن و مبین قرآن مجید و پشتوانه اسلام قرار داده است: « انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی لن یفترقا حتی یردا علی الحوض»(5)

باید همه از ما اطاعت کنند، زیرا در قرآن به آن امر شده اند:

اطیعوالله و اطیعوالرسول و اولی الامر منکم. (6)

پی نوشت ها:

1_(مستدرک حاکم، ج 3، ص172؛ قاموس الرجال، ج6،ص20)

2_(سوره شوری، آیه 23)

3_(امالی صدوق،ص192)

4_(سوره احزاب، قسمتی از آیه 33)

5_(صحیح ترمذی و تاریخ بغداد و ینابیع المودة و ...)

6_(سوره نساء قسمتی از آیه 59)

211008