برش هایی کوتاه از گفته های اخلاقی مرحوم آیت الله مجتهدی:

در محضر مرحوم آیت الله مجتهدی(3)/ چراغ قرمز دین!

حال ما هم اگر از ترس جهنم نماز بخوانیم، این نماز خواندن مان زیاد چنگی به دل نمی زند؛یعنی اگر به این خاطر صبح ها بلند می شوی و نماز می خوانی که به جهنم نروی، این نماز خواندن زیاد دلچسب نیست، اما اگر به تو بگویند : « اگر نماز صبح هم نخوانی به جهنم نمی روی » اما باز بلند شوی و نماز بخوانی، این خوب است.

کد خبر: ۱۰۲۸۹

شنبه - ۰۵ مرداد ۱۳۹۲ / 05 May 1392

عقیق: تمام گفتارها و رفتارهای انسان های وارسته، نقشۀ راهی است برای آن ها که می خواهند در مسیر الهی  قدم بردارند. به توفیق الهی، زین پس گفتارهایی کوتاه از دروس اخلاقی مرحوم آیت الله مجتهدی را برای استفاده علاقه مندان منتشر خواهیم کرد.

ملا محمدعلی مجتهد، معروف به مرحوم آیت‌الله احمد مجتهدی تهرانی از علمای بنام تهران بود که سال 86 بدرود حیات گفت، اما سخنرانی‌ها و پندهای عرفانی و اخلاقی وی به یادگار مانده است و می‌توانیم هر چند به صورت مجازی هم که شده پای درس این استاد اخلاق تلمذ کنیم.

« همان طور که در سر چهار راه وقتی چراغ قرمز می شود، ترمز می کنید، دین هم چراغ قرمز دارد، چراغ قرمز دین ، کارهای حرام است، یعنی وقتی به کار حرامی رسیدی، ترمز کن و چراغ سبز دین هم کارهای حلال است.
حال کسانی که برای چراغ قرمز ترمز می کنند، دو جور هستند: یک دسته از ترس جریمه شدن ترمز می کنند ، که این ترمز کردن شان خیلی چنگی به دل نمی زند، اما عده ای هم برای احترام گذاشتن به قانون ترمز می کنند که این مهم است.

من چنین چیزی را در سوریه دیدم. ساعت دو بعد از نیمه شب بود. ماشینی پشت چراغ قرمز ایستاد، در حالی که نه افسری بود و نه ماشین دیگری.

یعنی اگر عبادت تعظیماً لله باشد، برای بزرگداشت مقام خدا باشد، این خوب است. به همین خاطر هم امیرالمومنین علی(ع) در مناجات های شان می فرمودند : « خدایا عبادت من به خاطر ترس از جهنم و یا به طمع بهشت نیست، و لکن من تو را شایسته عبادت دیدم و به این خاطر عبادتت می کنم.»

این یک موعظه بود.پس همان طور که ایستادن پشت چراغ قرمز یا از روی ترس جریمه است یا به خاطر تعظیم به قانون، عبادت هم همین طور است، یا از روی ترس از جهنم است که خیلی چنگی به دل نمی زند ، و یا برای خداست که این خلی قیمتی است  و چنین کسی که این گونه خداوند را عبادت کرده، در روز قیامت با سایر مردم به بهشت نمی رود، بلکه همرا با بندگان خاص خدا به بهشت خدا می رود:

خدا می فرماید: « بنده من، تو برای من مرا عبادت کن، من تو را به بهشت خودم می برم.»

به همین خاطر است که ما بعضی ها را در بهشت نمی بینیم، از خدا می پرسیم:« خدایا، رفیق ما در بهشت نیست؟»خطاب می رسد که : « آنها به حضور خدا رفته اند»

دعا کنید که به آن بهشت بروید که اگر برای خدا ، خدا را عبادت کنیم، ان شاالله ما را به آن جا می برند.

در روایت آمده است که : « اگر یک وجب به خدا نزدیک شوید، خدا یک قدم به شما نزدیک می شود، اگر یک قدم به خدا نزدیک شوید، خدا هروله کنان می آید :

« و آن ها که ر راه ما با خلوص نیت جهاد کنند، قطعا به راه های خود هدایتشان خواهیم کرد و خداوند با نیکوکاران است.»

211005

211005