عاملی که مانع دستیابی به رزق حلال می‌شود

امام باقر(ع) در یک روایت به عاملی اشاره کردند که انسان را از دستیابی به روزی حلال باز می‌دارد.

کد خبر: ۱۰۲۸۵۷

يکشنبه - ۲۵ آذر ۱۳۹۷ / 25 September 1397

عقیق:دقت در کسب حلال و دوری از اموال حرام از تأکیدات مهم دین مبین اسلام به تمام انسان‌هاست. در دیدگاه دین اسلام جامعه‌ای به سعادت دنیوی و اخروی دست می‌یابد که دارای اقتصاد سالم‌تر باشد. چرا که این مسأله ارتباط مستقیمی با تأمین نیاز‌های جسم انسان و پاکی و ناپاکی روح، اندیشه و ایمان وباور‌های قلبی او دارد. آیات و روایات فراوانی که در منابع اسلامی وجود دارد، که حاکی از اهمیت و ارزش لقمه حلال در زندگی است. قوانین و مقررات کسب رزق و روزی که از طریق قرآن و  سنت در اختیار انسان قرار داده شده، شاخص‌ها و مؤلفه‌های ارزشمندی فراروی انسان قرار می‌دهند تا در مسیر صحیح کسب روزی و لقمه حلال قرار داده و از گرفتار شدن در آثار و تبعات شوم لقمه حرام باز دارند.
اهمیت کسب حلال تا حدی است که خداوند در قرآن  وارستگان از مؤمنان را کسانی معرفی می‌کند که هر غذایى را نمى‌خورند، به دنبال هر کسب حرامی نمی‌روند، نوع غذا و مقدار برایشان مطرح نیست بلکه پاک و حلال بودن مهم است‌. در ماجرای اصحاب کهف در قرآن می‌خوانیم وقتی از خواب چندین ساله بیدار می‌شوند احساس گرسنگی می‌کنند و از بین خود یک نفر را به سوی بازار می‌فرستند تا غذا تهیه کند. یکی از بین آن‌ها گفت ببین کدام یک از آن‌ها غذای پاکیزه‌تر دارد و از او غذا تهیه کن؛ فَلْیَنْظُرْ أَیُّهَا أَزْکَى طَعَامًا فَلْیَأْتِکُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ».

در نکوهش رزق حرام همین کافی که خداوند اقوامی را به دلیل روی آوردن به آن مورد عذاب قرار داد که قوم شعیب از جمله آنها بود. همچنین امام باقر(ع) کسب حرام نه تنها قبیح شمرد بلکه آن را کسبی بی برکت و عامل محرومیت از حلال خداوند معرفی کرد و فرمود: «خداوند عزیز و با عظمت خلایق را آفرید و روزی آن‌ها را نیز به صورت حلال برای آنها قرار داد. پس اگر کسی چیزی از حرام مصرف کند به همان میزان از حلال محروم می‌شود و در قیامت نیز مورد ملامت خداوند قرار خواهد گرفت؛ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى قَسَمَ الْأَرْزَاقَ بَیْنَ خَلْقِهِ حَلَالًا وَ لَمْ یَقْسِمْهَا حَرَاماً فَمَنِ اتَّقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ صَبَرَ أَتَاهُ اللَّهُ بِرِزْقِهِ مِنْ حِلِّهِ وَ مَنْ هَتَکَ حِجَابَ السِّتْرِ وَ عَجَّلَ فَأَخَذَهُ مِنْ غَیْرِ حِلِّهِ قُصَّ بِهِ مِنْ رِزْقِهِ الْحَلَالِ وَ حُوسِبَ عَلَیْهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ» ( کافی، ج 5، ص80)

منبع:تسنیم